บทที่ 92

เอเวลีน

เบาะหลังรถของโอไรออนกว้างพอที่จะนั่งสี่คนได้อย่างสบายๆ แต่ฉันกลับขดตัวอยู่ตรงมุมเหมือนสัตว์บาดเจ็บที่กำลังหาที่หลบภัย ฉันชันเข่าขึ้นมาชิดอก และดูเหมือนว่าจะหยุดกอดตัวเองอย่างปกป้องไว้ไม่ได้ ราวกับว่ายังคงคาดหวังว่าจะมีการโจมตีอีกครั้ง

ความหรูหราอันเงียบสงบของรถ—เบาะหนังนุ่มๆ เสียงเครื่องยน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ