บทที่ 122 ตอนที่ 122

    “หนูหลับไปนานยังคะ?”

“พึ่งจะสามทุ่มทำไมง่วงไวจังครับ เมื่อคืนนอนกี่ทุ่มหึ?”

“เมื่อคืนหนูฝันร้ายเลยตื่นกลางดึกค่ะ แล้วนอนไม่หลับจนเกือบเช้า” เธอฝันถึงเหตุการณ์ในคืนนั้นอีกแล้ว มันต้องใช้เวลาสักพักใหญ่ความกลัวที่กัดกินหัวใจถึงจะจางหายไป

ตั้งแต่กลับมากรุงเทพเธอระแวงคนง่ายมากขึ้นกว่าเมื่อก่อนเยอะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ