บทที่ 3 ตอนที่ 3
อยากกินไอติมโว๊ยยยยยย…..
“สวยใช่ไหมคะ? กีต้าร์น่ะ” เธอหัวเราะเบาๆเพราะสีหน้าเสี่ยฮายที่มองแปลกกันนิดๆ
“สวยมาก!” ให้ตายเถอะเด็กบ้าทำคนแก่เขินอีกแล้ว
“งั้นตัวนี้ค่ะ” เธอหันไปบอกคนขายแล้วเดินไปเคาน์เตอร์จ่ายเงินส่วนเสี่ยฮายมีคนโทรมาพอดีเลยคุยโทรศัพท์อยู่
“แฟนเหรอครับน้อง?” คนขายถาม
“ไม่ใช่ค่ะ พอดีเขาจะเป็นคนสอนเล่นเลยมาช่วยเลือก” ยังไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อยนะ
“งั้นพี่ขอไลน์น้องได้ไหมครับ?” คนขายถามพร้อมยิ้มหวาน
“…” เขินอ่า …แต่!
“ไม่ได้เว้ย! มีหน้าที่ขายของไม่ใช่เหรอมาขอไลน์เพื่อ!?” คุยโทรศัพท์จบหันมาได้ยินจังหวะเด็ดจนต้องหวงก้าง
“โมโหใครมารึเปล่าคะ?” เขาไม่เคยคุยกับเธอแบบนี้เลยนะ
“เปล่าครับ นี่หนูจ่ายเงินเรียบร้อยแล้วเหรอเสี่ยซื้อให้เอาไหม?” พร้อมเปย์มากพูดเลย
“อย่าเลยค่ะเกรงใจ ไปกันเถอะค่ะ” พนักงานส่งกีต้าร์มาพอดีเธอกำลังจะรับแต่ว่าเสี่ยฮายมารับเองพร้อมกับหันมายิ้มกว้างให้อีก
จะน่ารักไปไหนค่ะเสี่ยฮาย
“หิวรึเปล่าครับไอติม?” นี่ก็จะหกโมงเย็นแล้ว
“นิดหน่อยค่ะ เดี๋ยวหนูเลี้ยงนะ”
“เสี่ยเลี้ยงดีกว่าถือว่าเพื่อมิตรภาพของเรา” อนาคตว่าที่เมียนะไม่เลี้ยงได้ไงเล่า
“ก็ได้ค่ะ หนูมีร้านประจำอยู่ไปกันเถอะหิวแล้ว” เธอเบะปากอ้อนเขานิดๆแล้วเดินนำไป ใครจะคิดว่าคนหล่อขนาดนี้จะสนใจเธอถึงขนาดมาช่วยเลือกกีต้าร์แล้วยังเสนอตัวสอน แต่สอนที่ไหนละ? เธอนึกไม่ออกเลยแต่คิดว่าเขาคงไม่เอาเธอเข้าห้องหรอกมันเร็วเกินไป อีกอย่างเธอกับเพื่อนเขารู้จักกันถึงไม่สนิทมากก็เถอะ
ให้เขามาสอนที่ร้านอาหารพี่ชายดีกว่าปลอดภัยดี
“ร้านนี้เหรอ?” ร้านอาหารไทยอีสานแต่ก็ไม่แปลกใจในเมื่อเธออยู่ขอนแก่นนี่ ถึงจะอยู่กรุงเทพตั้งแต่เรียนมัธยมก็เถอะ เขารู้มาจากโปรไฟล์ในเฟสบุ๊คของเธอซึ่งมีแต่รูปน่ารักเพื่อนก็เยอะมาก ลงรูปแต่ล่ะทีคอมเม้นร้อยบวกตลอดจนน่าตกใจ
นี่กูจะมีใครเป็นเข้าข้างบ้างวะเนี่ย?
แต่เขามั่นใจว่าตัวเองดีกว่าใครหลายคนเยอะแล้วก็สนใจไอติมมากด้วย ให้ตายเถอะอยากได้มาเป็นเมียแล้ว!! ความรักมันเกิดขึ้นได้ไวขนาดนี้เลยเหรอว่ะไม่น่าเชื่อ แต่หลักฐานมันคือหัวใจที่เต้นแรงจนแทบวายหรือบางครั้งเหมือนจะหยุดเต้นไปเลย
เด็กเวรเจอกันแค่คืนเดียวทำเขาเกือบบ้า!
“ทานได้นะคะ?” ก็ไม่มีอะไรมากนอกจากคอหมูย่าง ตำไทยไข่เค็ม แกงอ่อมกับข้าวสวยร้อนๆแค่นั่นเอง แต่แค่ได้กลิ่นน้ำลายก็ไหลแล้ว!!
“ได้สิครับ” สบายมากหนักกว่านี้ก็ไหว
“คืนนี้เสี่ยไลน์หาได้ไหม?” เขาไม่เข้าใจเลยว่าทำไมต้องบอกเธอก่อนด้วย
“หนูนอนเร็วนะ” ปรกติเป็นคนนอนเร็วมากเพราะอ่านหนังสือไง แล้วปรกติก็ไม่ใช่คนชอบเที่ยวด้วย
“เราไปเที่ยวกันต่อไหมครับ?” ตอบตกลงเลยหนู...ตอบสิว่าไปเที่ยวด้วยกัน
“ไม่ว่างค่ะพอดีอ่านหนังสือ”
“เราเริ่มสอนที่ไหนดีแล้ววันไหนดี?”
“เดี๋ยวหนูส่งโลเคชั่นให้นะคะ หนูขอเช็คตารางเรียนก่อนได้ไหมคะว่ามีว่างวันไหนบ้าง” ชีวิตมหาลัยอะเนอะมันไม่เหมือนมัธยมที่จะหยุดเสาร์อาทิตย์เสมอไป
“ถ้าตรงกับวันธรรมดาไปออฟฟิศเสี่ยได้ไหมครับ แต่ถ้าเป็นเสาร์อาทิตย์เอาตามหนูสะดวกเลย” เขามีงานที่ต้องทำแต่ก็อยากจะใกล้ชิดเธอทุกครั้งที่มีโอกาส เขาอยากเจอเธอทุกวันทุกคืนได้เลยยิ่งดี
“ค่ะ งั้นหนูจะบอกคืนนี้นะคะ” เขาใจดีจังเลย
อาหารเย็นมื้อนี้อร่อยดีนะยิ่งมีคนน่ารักมานั่งกินชวนพูดคุยหลายเรื่องแล้วยังยิ้มเก่งสดใสมากเลย เธอเป็นคนสวยอัธยาศัยดีมากจริงๆ แต่ดูแล้วคงจะไว้ตัวมากพอสมควร
เด็กบ้ามาให้ความหวังกันอีกแล้วถ้าไปก็ตอบว่าไปดิวะ ทำไมต้องให้ลุ้นด้วยคำว่าอาจจะด้วย! หลังจากอาหารเย็นเราแยกทางกับเพราะต่างคนต่างเอารถมา แต่ถึงยังไงคืนนี้เขาก็จะคุยกับเธออยู่ดีแล้วจะไม่ยอมปล่อยโอกาสให้หลุดมือไปหรอก
นั่นว่าที่แม่ของลูกเลยนะเว้ย!!
เขาขับรถไปหาเพื่อนที่คอนโดของมันตามที่นัดกันเอาไว้เพราะว่าอยากจะปรึกษานี่ไง เขาโสดมาตั้งสามปีถึงจะผสมพันธุิ์ไม่ขาดเลยก็เถอะ!
อยากเป็นลูกเขยขอนแก่นจังวะ!
“อาการมันเป็นไงเล่าให้หมอฟังดิ” ดูหน้าตามันสิสดชื่นไป
“ตกหลุมรักคนมันง่ายมากเลยเหรอวะ?” ก็ไม่เข้าใจเลยไงว่าทำไมถึงเป็นเอาหนักแบบนี้
“ถ้าคนมันใช่นาทีเดียวต้องรักได้ป่ะไอ้ควายเผือก” ตอนนี้ไอ้ฮายมันโสดก็จริง แต่ก็ใช่ว่าจะไม่เคยมีคนรักนะมันต้องรู้ดิเรื่องแบบนี้ แล้วนี่มาถามกูเพื่ออะไร?
“แม่งโคตรเหี้ย! กูคิดถึงจนเหมือนคนบ้า!” ไอติมก็หยอดเก่งด้วยไง พอนึกถึงแล้วอยากจะโทรหาจังวะ พึ่งห่างกันมาไม่ถึงสามชั่วโมงแต่ทำไมมันนานเหมือนสามปีวะ
หรือกูกำลังจะบ้า…บ้าเพราะรัก!
“ใคร?” ใครทำเพื่อนกูเป็นแบบนี้มารับผิดชอบด่วน
“ไอติม” พอบอกแล้วมันหน้ามามองหน้าเขาแปลกๆ ไอ้เชี้ยเอมก็แค่รักยังไม่ได้ไปฉุดนะเว้ย
“นั่นคนดังในมอ.เลยนะเว้ย เรียกว่าเน็ตไอดอลยังได้เลย มึงแน่ใจว่าจะรักคนฮอตขนาดนี้?”
“เออดิ! น้องแม่งหยอดเก่งด้วย”
“มึงศัตรูเป็นร้อยเลยนะ!” ขนาดเมียเขาเองยังต้องระวังจะถูกแย่งแล้วของเพื่อนละ คงได้บันเทิงกันละงานนี้
“แล้วไงวะ กูหน้าด้านพอ!” เขาเชื่อใจในตัวเองพอสมควร
“แล้วน้องไอติมละสนใจมึงไหม? คือกูไม่อยากจะตัดความหวังมึงนะแต่เกมนี้มึงต้องแข่งกับคนอื่น แล้วคนชนะคือคนที่น้องไอติมเลือก มันไม่เกี่ยวว่าดีไม่ดี มึงเข้าใจใช่ไหมเหี้ยฮาย?” ต้องอธิบายก่อนเลยเพราะว่ารายนั้นฮอตมากจริงๆ แล้วเพื่อนก็นิสัยแบบว่าเหี้ยนิดหน่อยเลยไม่มั่นใจว่าจะทนไหว
“กูรู้แล้วเรื่องนี้น่ะ วันนี้ก็เจอมาแล้วหนึ่ง แต่นั่นว่าที่เมียเลยนะเว้ย!” ยังไงไม่ยอมแพ้ง้ายๆหรอก เขาอยากได้ก็ต้องได้สิแล้วเธอคงไม่ใจร้ายเกินไปหรอกมั้ง
เล่นมาหยอดคำหวานแบบนี้ใครจะไม่คิดบ้างวะ
เขาคนหนึ่งละที่คิด!
“งั้นโชคดีเดี๋ยวกูกับเมียหาทางจะช่วย” ช่วยภาวนาให้น้องไอติมชอบมึงบ้างเถอะไอ้ฮาย!
อยากเป็นลูกเขยขอนแก่นจังวะ!
