บทที่ 5 ตอนที่ 5

        “ทำไมวันนี้หน้ามีรอยช้ำคะ?” มุมปากแตกใต้ตาม่วงนิดๆคงจะไปมีเรื่องมาแน่นอนเลย

“เมื่อคืนน่ะครับ” มีเรื่องกันช่วงกลับจากผับนิดหน่อย แต่ก็ไปจบลงที่โรงพักจ่ายค่าปรับกันทั้งสองฝ่าย

“หนูทายาให้ไหมคะ?”

“ตามใจหนูสิ”

เธอลุกขึ้นเดินไปหยิบกล่องยาภายในร้านมาพร้อมกับอาหารเครื่องดื่มที่พนักงานช่วยถือมาด้วย เสี่ยฮายไปมีเรื่องกับใครมาก็ไม่รู้นะแต่ดูเขายังอารมณ์ดีได้อยู่ก็เบาใจ

เขาเป็นคนที่มีเสห่น์มากเลยนะเนี่ย

“มือหนูเบาจัง”

“ต่อไปถ้าเจ็บตัวนอนพักที่บ้านก็ได้นะคะ แล้วนี่กินข้าวด้วยกันก่อนนะคะหนูเลี้ยงเอง”

“เสี่ยเลี้ยงเองดีกว่าครับ ไอติมหนูยังไม่มีใครจริงๆใช่ไหม?”

“ไม่มีค่ะ วันๆหนูเรียนหรือไม่ก็ทำงานแค่นั้นเอง แต่วันนี้หนูอยู่กับเสี่ยฮายนะคะ” เธอเก็บยาลงกล่องหันมายิ้มให้เขาก่อนจะลุกขึ้นยกกล่องยาไปเก็บ จากนั้นก็ล้างมือแล้วทาครีมบำรุงให้เรียบร้อยถึงได้เดินกลับมาเห็นว่าเขายังนั่งรออยู่

“เสี่ยรอหนูมากินพร้อมกัน” เขาคิดว่าการกินข้าวโดยที่เธออยู่ตรงหน้ามันจะอร่อยกว่าเยอะเลย

“ดูหนังไหมคะ? วันนี้หนูว่างว่าจะไปดูหนัง” เธอรอหนังเรื่องนี้มานานเป็นปีตั้งแต่ตัวอย่างปล่อยมาแล้ว แต่พอถึงเวลาจริงๆเธอมักไปคนเดียวเสมอเลย

“แล้วทำไมถึงชวนเสี่ยละ?”

“เสี่ยฮายเป็นผู้ชายคนแรกที่หนูชวนนะคะ ปรกติแล้วถ้าไม่ใช่พี่ชายแล้วหนูไม่เคยชวนใครเลย” เธออธิบายให้เขารู้เพราะว่าเธอสามารถใช้ชีวิตคนเดียวได้แบบสบาย ไม่ว่าจะไปไหนมาไหนเองตลอด จนตอนนี้ดูหนังคนเดียวแล้ว หรือแม้แต่ไปเที่ยวไกลๆคนเดียวทำได้เลย อย่างไปต่างประเทศครั้งล่าสุดก็ไปคนเดียวนะ มันสนุกดีออกแต่บางครั้งก็เหงาอยากมีคนคุยบ้าง

เสี่ยฮายช่วยเธอหายเหงาได้เยอะเลย

“เสี่ยเป็นคนแรก?” จริงดิไม่น่าจะเชื่อเลย! แต่ถึงอย่างนั้นหัวใจมันแทบจะหยุดเต้นตอนที่เธอพยักหน้าตอบรับ เขาเป็นคนแรกที่เธอชวนแสดงว่าเขาต้องพิเศษกว่าใครแล้วใช่ไหม

“ค่ะ กินข้าวต่อเถอะค่ะวันนี้หัดเล่นเสร็จแล้วค่อยไปกันช่วงบ่ายกว่าๆ หนังน่าจะจบก็ตอนเย็นเราจะได้ไม่กลับบ้านดึกกัน” เขาพยักหน้าตอบรับเธอกดโทรศัพท์จองตั้วหนังทันทีเลย

ไอติมกำลังใช้มุกตื้นๆหลอกล่อให้เขาจมเข้าไปในหลุมรักเธอรึเปล่าเนี่ย เขายอมรับเลยว่าตอนนี้รู้สึกดีกับเธอมากจนแทบไม่น่าเชื่อเลย แล้วอาทิตย์หน้าเธอจะไปหาเขาที่ออฟฟิศในช่วงบ่าย ตอนแรกไอติมเกรงใจที่จะไปแต่ว่าเขายืนยันให้เธอไปเองแหละ เขาอยากให้เธอได้รู้จักเขามากกว่านี้

ไอติมน่ารักกับเขาไม่เคยเปลี่ยนไปเลย เธอจำได้ว่าเขาไม่ชอบกินผักอาหารส่วนใหญ่ที่สั่งมาเลยเน้นผักน้อย เธอจำได้ว่าเขาไม่ชอบกินหวาน เครื่องดื่มเลยเป็นน้ำเปล่าไม่เหมือนกับของเธอที่เป็นน้ำผลไม้ปั่น เธอสังเกตในตัวเขามากพอสมควร

แบบนี้เธอมีใจให้เขาบ้างแล้วใช่ไหม?

ถ้าใจเราตรงกันก็คงดีสิ!

“ข้าวติดปากค่ะ หนูเช็ดออกให้นะ”

หัวใจของเขามันแทบจะหยุดเต้นอยู่ตรงนี้ แล้วพยายามหายใจเข้าออกช้าๆเพื่อสงบความคิดตัวเองไม่ให้แสดงออกมากเกินไป ทั้งที่เวลาแค่แป๊บเดียวแต่เขารู้สึกเหมือนว่านาน มือเธอหอมมากจนต้องข่มใจอย่างหนักไม่ให้จับมาจูบมาดม

รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะเป็นโรคจิตเวลาอยู่ใกล้เธอ

ความรักมันไม่ต้องใช้เวลาเขารู้แล้ว เพราะว่ารักเธอตั้งแต่แรกพบ แต่ไม่คิดว่าเพียงแค่ตัวหนังสือที่พิมพ์โต้ตอบกันไปมาในห้องแชทจะทำให้เขารู้สึกกับเธอมาขึ้นกว่าเดิมมากขนาดนี้

เขารักเธอแล้วตอนนี้กำลังจะหลงเธอด้วย!!

“มือหนูหอมจัง” เขาพูดออกไปทำไม

“ตัวก็หอมค่ะ ยิ่งเป็นแก้มยิ่งหอมค่ะ” เธอบอกไปอย่างไม่คิดอะไรมากเพราะแค่อยากจะหยอกเขาเฉยๆ

“หนูนี่ปากหวานมากนะ ถ้าใครเป็นแฟนคงตัวลอยวันล่ะร้อยรอบได้เลยมั้ง” คำพูดเธอน่ะมันทั้งหวานฉ่ำ ทั้งให้ความหวัง ผสมกับการอ่อยเล็กๆ ทั้งที่ตีหน้าซื่อได้แบบไร้เดียงสาที่สุด

เธอน่ารักมากจนสามารถขโมยใจคนไปได้ง่ายๆ

“คงไม่มีใครเอาหรอกค่ะ วันๆอยู่แต่อะไรเดิมๆแล้วก็ช่วงนี้อยู่กับเสี่ยฮายบ่อยด้วย หนูว่านะเสี่ยฮายน่าจะมีแฟนก่อนหนูซะอีก” เธอจำได้ว่าเขาโสดนะ เธอจำได้หลายอย่างเกี่ยวกับตัวเขาโดยที่ไม่ต้องพยายามอะไรเลย เรื่องของเขามันค่อยๆวนเข้ามาในหัวเธอช้าๆ เหมือนกับการตอบข้อความเขาแหละ เธอชินมากแล้วก็ทุกครั้งเธอจะเป็นคนบอกมอร์นิ่งและกู๊ดไหนก่อนเสมอ

หลังจากกินอาหารเที่ยงเรียบร้อยไอติมขอตัวไปแปรงฟันในขณะที่เขาไม่ได้คิดถึงเรื่องนี้เลย เธอเป็นเด็กอนามัยและรักความสะอาดมากพอสมควรเลย

“พร้อมเรียนแล้วค่ะเสี่ยฮาย”

“พร้อมสอนแล้วเหมือนกันครับ”

“หัดเพลงอะไรดีคะ?”

“เพลง 191 ของลาบานูนครับ เสี่ยจะสอนแบบง่ายๆแล้วคืนนี้หนูเล่นให้เสี่ยฟังด้วยนะ”

“ได้ค่ะ งั้นคืนนี้สี่ทุ่มหนูวีดีโอคอลไปหานะคะ” เธอเริ่มหัดเล่นตามที่เขาบอกช้าๆด้วยความตั้งใจ

ปรกติเสี่ยฮายจะให้เธอลองเล่นเพลงของวงแท็กซี่เป็นส่วนใหญ่ แล้วก็มีของวงบิ๊กแอสบ้างเพราะเขาบอกว่ามีเพลงที่เล่นง่ายๆให้เลือกเยอะ วันนี้ลองเล่นเพลงเก่าของวงลาบานูนดูก็ดีเหมือนกัน ช่วงนี้เธอไม่ค่อยเจ็บนิ้วเท่าตอนแรกเลยเล่นได้ดีขึ้นกว่าเดิม ความจริงคือเขาก็เป็นคนที่สอนอย่างละเอียดมาก แล้วยังใจเย็นไม่เร่งรีบเลยสักนิด

บทก่อนหน้า
บทถัดไป