บทที่ 8 ตอนที่ 8
อาจารย์เข้ามาพอดีเธอเลยไม่ได้คุยรายละเอียดเท่าไรว่าใครไปบ้าง วันนี้ตอนเย็นมีนัดกับเสี่ยฮายเพื่อสอนเล่นกีต้า เธอก็เป็นคนโทรไปยกเลิกเองโดยไม่ได้บอกเหตุผลว่าเพราะอะไร แต่เขาก็ไม่ได้ว่าอะไรนะ เขาน่ะใจดีมากเลยแหละ
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วในตอนนี้เธอนอนอยู่บนเตียงอีกอีกนิดเดียวก็จะไปปาร์ตี้กับเพื่อนแล้ว ความจริงยังรู้สึกผิดนิดหน่อยนะที่ยกเลิกนัดกะทันหันแต่คงไม่เป็นอะไรหรอกมั้ง
ไอติม : หนูขอโทษจริงๆนะคะอย่างอนหนูนะ
ไอติม : ขอบคุณที่สอนกีต้าร์หนูตั้งสองเดือนนะคะ
ไอติม : คืนนี้หนูไปเที่ยวอาจจะไม่ได้คุยนะคะ
เสี่ยฮาย : ดูแลตัวเองด้วยนะ
เสี่ยฮาย : อย่าดื่มเยอะนะครับ
ส่งข้อความไลน์ไปบอกเขาแล้วคงจะไม่เป็นอะไรมั้ง เธอหยิบชุดเกาะอกเอวลอยมาใส่คู่กับกางเกงยีนต์ แล้วปล่อยผมตรงยาวไม่ให้ดูโป๊จนเกินไป แล้วจากนั้นก็หยิบกระเป๋าพร้อมกุญแจรถขับออกไปตามผับที่เพื่อนนัดกันไว้คืนนี้
ตอนนี้เป็นเวลาสี่ทุ่มกว่าๆเธอมาถึงผับดังเรียบร้อยแล้วเดินไปโต๊ะที่เพื่อนจองเอาไว้ ว่าละดิวต้องมากับแฟนอีกตามเคย
“แกมาคนเดียวพวกฉันตายเรียบ!!” เพื่อนสวยมากอยู่แล้ว คืนนี้แต่งตัวดีเซ็กซี่นิดๆใครๆก็มองกันหมดเลย
“ไม่ขนาดนั้นหรอกน่า พี่เอมมานานยังคะ?”
“ไม่นานหรอก คืนนี้ไปนอนคอนโดพี่นะจะได้ไม่ขับรถดึก”
“ใช่ แกค้างคอนโดฉันนี่แหละ”
“ก็ได้ค่ะ ดีเหมือนกันขี้เกียจขับรถพอดี”
ฮายเดินออกจากห้องน้ำกำลังจะไปโต๊ะเพื่อนแต่ต้องหยุดชะงักเพราะไอติมอยู่ที่นี่ เธอสวยมากแล้วยังดูเซ็กซี่มากเกินไปจนน่าหวงอีก เขารีบเดินตรงไปอย่างรวดเร็วเลย ในใจอยากจะต่อว่าที่แต่งตัวแบบนี้แต่ก็ทำได้เพียงนิ่งเท่านั้น
ผู้ชายหลายคนแอบมองเธอมันทำให้เขาหวงมากจนไม่รู้ว่าจะอดทนได้อีกนานขนาดไหน ไอติมยังไม่เห็นเขาคงเพราะว่าเขาพึ่งมานั่งเงียบๆมั้ง เธอเต้นเบาๆแต่ดูเซ็กซี่น่ามองมากเกินไป สุดท้ายเขาทนไม่ไหวเดินเข้าไปใกล้ๆจับต้นแขนเธอเบาๆ
“เสี่ยไม่คิดว่าหนูจะมาด้วย” ตอนนี้ไม่มีคนสนใจเขาเท่าไรหรอกต่างคนต่างสนุกกันอยู่ ส่วนเด็กคนนี้ก็ทำหน้าเหว่อเลย
“เสี่ยฮายมาด้วยเหรอคะ ทำไมไม่บอกหนูเลยละ” เธอนึกว่าคืนนี้เขาไปเที่ยวที่อื่นซะอีก ปรกติเสี่ยฮายเที่ยวเก่งอยู่แล้ว แต่ที่รู้เพราะว่าเขามักจะบอกเสมอว่าอยู่ที่ไหนกับใครและทำอะไรอยู่
“ทำไมแต่งตัวแบบนี้?” เขาหวงเธอเข้าใจไหมเนี่ย!
“แล้วไม่สวยเหรอคะ?” เธอหมุนตัวให้เขาดูรู้สึกได้ถึงความมึนนิดๆจนเซเล็กน้อย แต่ว่าเสี่ยฮายจับเธอเอาไว้ทันไม่งั้นล้มลงพื้นอายคนแน่เลย เขาดึงเธอเข้าชิดตัวเหมือนกับว่ากลัวใครจะมาโดนงั้นแหละ แต่ที่นี่มันผับนะไม่ใช่สวนสาธารณะที่คนจะอยู่ห่างกันได้
“หนูดื่มไปเยอะรึเปล่า?” ถ้าให้เดานะเธอต้องคออ่อนมากแน่นอน เพราะตอนนั้นที่บาร์แค่ไม่กี่แก้วเริ่มเมาแล้ว
เธอยิ้มกว้างก่อนจะชูสามนิ้วให้เขารู้ ไม่รู้สิว่าทำไมถึงรู้สึกว่าเราใกล้กันเกินไปและลมหายใจเขาตกกระทบหน้าผากเธออยู่
“หนูเมาแล้วไปนั่งกับเสี่ยดีกว่านะ” เธอไม่ได้เมามากคงจะรู้ตัวอยู่ว่าตอนนี้อยู่ที่ไหน แล้วที่นี่ไม่ได้มีคนดีอะไรมากเลย
“แล้วเสี่ยฮายพึ่งมาเหรอคะ?” เธอมาสักพักเขายังไม่โผล่มาเลย แต่อยู่ๆก็มาอยู่ตรงหน้าและที่สำคัญคือไม่ยิ้มให้กันเหมือนทุกวันด้วย หรือว่ากำลังอารมณ์เสียอะไรมารึเปล่านะ
เขาพาไอติมมานั่งที่โต๊ะแล้วสั่งน้ำอัดลมให้เธอดื่มแทนเครื่องดื่มแอลกอฮอร์เพราะความหวังดีล้วนๆเลยนะ
“ง่วงรึยังไอติม? ปรกติเวลานี้หนูต้องนอนแล้วนะ…เสี่ยจำได้” เขาจำได้ว่าเธอนอนเก่งมากแต่ก็ตื่นเช้ามากเช่นกัน
“นิดหน่อยค่ะ อีกเดี๋ยวก็กลับแล้วหนูไปค้างกับดิวเสี่ยฮายไม่ต้องเป็นห่วงนะ” แววตาเขาแสดงออกชัดว่าเป็นห่วงเธออยู่
แต่ว่าที่นี่มันมีแค่แสงสลัวทำให้เธอเห็นหน้าเขาไม่ชัดเลย แววตาเขาก็แปลกไปกว่าทุกครั้งที่เจอกันแต่คงอาจจะเพราะว่าเธอมึนหัวด้วยมั้งเลยเป็นแบบนี้ เธอสังเกตนะว่าเขามาดื่มน้ำอัดลมกับเธอแทนเครื่องดื่มแอลกอฮร์
“เสี่ยก็ว่าจะค้างกับไอ้เอมเหมือนกัน หนูขับรถมาใช่ไหม?” เธอขับรถมาแต่เขาไม่ได้ขับมา วันนี้เพื่อนไปรับถึงบ้านหลังจากที่ไอติมโทรมายกเลิกนัดเย็นนี้
เขาไปนอนค้างคอนโดเพื่อนไม่บ่อยเท่าไรนักเพราะว่ามันมีเมียแล้วเลยเกรงใจมาก แต่ถ้าคืนนี้ไอติมไปที่นั่นเขาก็จะไปด้วย แล้วช่างมันพอดีที่จะขับรถให้เธอเอง เขาอยากจะเห็นเหลือเกินว่าภายในรถจะดูดีเหมือนเจ้าของไหม
“หนาวไหม?” ความจริงมันก็ร้อนแหละแต่เขาหวงไง
“ไม่ค่ะ ดิวกับพี่เอมมาแล้ว” เธอมองไปทางเพื่อนที่นั่งโต๊ะด้วยกันแต่เพื่อนเธอท่าจะเมามากอีกแล้วนะ
“กลับกันเลยไหม?” เอมหันมาถามเพื่อนที่แม่งกินน้ำอัดลมกับน้องไอติม มันคงสร้างภาพแน่เลย แล้วเรื่องที่เขาให้เบอร์โทรกับไลน์ของไอติมไปเมื่อสองเดือนโน้นมันก็ไม่อัพเดตอะไรสักนิดเดียว สงสัยเด็กไม่เล่นด้วยมั้งเลยไม่ได้จีบต่อ
“กลับเลย คืนนี้ไอติมไปนอนคอนโดมึงเหรอ?”
“เออ มึงก็ออกมานอนโซฟาแล้วกัน”
“เออ กูไม่แย่งที่นอนน้องเขาหรอกน่า เดี๋ยวกูขับรถของเพื่อนเมียมึงเอง ส่วนมึงขับนำไปเลยนะ”
“โอเค ฝากซื้อข้าวต้มร้านเดิมด้วย”
