บทที่ 38 ความงดงามเป็นเหตุ! 3

เมื่อเห็นข้าจ้องกลับก็ก้มหน้าหลบสายตาใบหน้าแดงไปหมด รวมทั้งคนอื่นๆ ทั่วบริเวณไม่เว้นแม้แต่ชายหญิง

            ข้าสะบัดพัดไปมาอีกครั้งก่อนจะเดินจากไปเพราะข้าไม่ได้รับรู้ถึงจิตสังหารแต่ทุกคนกลับมองข้าคล้ายกับเป็นตัวประหลาด

            “พวกเจ้าว่าข้ามีอะไรแปลกประหลาดเยี่ยงนั้นหรือ”

            ข้าเอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ