บทที่ 51 วันสบาย? ของหลิ่งเหวิน 1

            ข้าตอบผ่านแผ่วเบาแต่กลับให้ได้ยินทั้งสามคน ข้ายืดตัวตรงมองสบตากับเสี่ยวซือก้วยด้วยสายตาแน่วแน่ มิได้ส่งจิตสังหารไปเพียงแต่ส่งความจริงใจไปให้อีกฝ่าย ซึ่งมันก็ทำให้เสี่ยวซือก้วยหรี่สายตามองข้าอย่างพิจารณา

            “ท่านเสี่ยวซือก้วยข้าขอบอกกล่าวกับท่านด้วยใจจริง อันตัวข้านั้นมิอาจอยู่ร่...