บทที่ 94 ศึกชิงบัลลังก์! 10

“ขอบพระทัยพ่ะย่ะค่ะ” ลู่เสียนรับยามากินโดยไม่ต้องเอ่ยถาม ทว่าฤทธิ์ยาที่ออกผลเร็วเกินคาดทำให้แม่ทัพลู่เสียนเบิกตาอย่างตื่นเต้น กำลังภายที่เหือดแห้งเริ่มกลับคืนมา

            “ยาขององค์ชายช่างวิเศษนัก”

         ข้ายิ้มรับก่อนจะหันกลับมามองพี่หกแล้วยื่นยาให้ เดี๋ยวจะหาว่าข้าลำเอียง ความจริงท่านพี่จู...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ