บทที่ 17 ความจริง

บทที่ 17

ความจริง

เท้าที่กำลังจะก้าวเดินลงไปตามทางเดินของโรงเรียนวราลีพิทยาคารหลังจากแพลทินัมให้ไดม่อนไปรับเธอมาที่นี่หลังจากเสร็จสิ้นการสอนและโรงเรียนเลิก

“พี่ไปก่อนนะมัท สักพักคุณแพทเขาก็จะประชุมเสร็จแล้วละ” ไดม่อนบอกในขณะที่ขับรถมาส่งมัทนิภาที่ทางเข้าของโรงเรียน

ซึ่งเวลานี้ก็เย็นมากแล้วนักเรี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ