บทที่ 15 ช่วงเวลาสั้นๆ

“หวัดดี ตฤณ” ยังไม่ทันที่ทั้งสองจะคุยกันจบประโยค เสียงหวานสายหนึ่งก็ดังขึ้นมาแทรก

ร่างสูงของตฤณชะงักนิ่งไปทันทีเมื่อได้ยินเสียงที่เขาคุ้นหู และมันก็ยิ่งทำให้เขานิ่งเกร็งมากกว่าเดิมเมื่อเห็นร่างบางของเจ้าของเสียงเดินมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้า

“ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ” หญิงสาวตรงหน้าเอ่ยขึ้นอีกครั้งด้วยรอ...