บทที่ 20 บทที่ 19 เหนือกว่า

หลังจากที่ออกจากห้องประชุมดีด้าก็รีบหยิบโทรศัพท์เตรียมจะกดโทรไปหาเด็กในความดูแล แต่ก็ต้องชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเหลือบสายตาไปเห็นเรดวี้ที่ตอนนี้เดินออกมาเช่นกัน ใบหน้านั้นดูบึ้งบูดอย่างเห็นได้ชัดเจน คงเพราะว่าไม่สมหวังตามที่คาดหวังเอาไว้ละมั้ง

"โธ่ ๆ ไม่ร้องนะจ๊ะ"

"อย่าให้พลาดมาก็แล้วกัน ระวังนะจะไม่ได...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ