บทที่ 7 บทที่ 6 ยั่วขนาดนี้หมอจะไม่ทน
หมอเจษยังคงนั่งอยู่กับกลุ่มเพื่อนในมือถือแก้วเหล้ายกขึ้นดื่มจนหมด สายตาจ้องมองไปยังโต๊ะ VIP อีกฝั่ง ซึ่งตอนนี้ญาดากำลังเต้นยั่วยวนอยู่ตรงนั้น โดยมีบรรดาเพื่อนของเธอทั้งชายและหญิงนัวเนียกันอยู่มั่วไปหมด ซึ่งมันทำให้เขารู้สึกไม่ชอบใจเป็นอย่างมาก แต่ก็ทำอะไรไม่ได้มากเพราะเราไม่ได้เป็นอะไรกัน
"มึงเป็นอะไรนั่งเงียบทำไม"
เขายกเหล้าขึ้นดื่มอีกจนหมดแก้ว กระแทกก้นแก้วลงที่โต๊ะก่อนจะเอ่ยออกมา
"เปล่านี่ พวกมึงจะกลับกันกี่โมง"
"เดี๋ยวก็แยกย้ายแล้ว กลับไปพักผ่อนกันเถอะนานทีจะได้หยุด งั้นมาชนแก้วกันดีกว่า"
"อืม"
เขาเอ่ยออกมาก่อนจะชนแก้วกับเพื่อนโดยที่สายตายังมองไปยังโต๊ะ VIP อีกฝั่ง ส่วนญาดาเธอรู้ว่าคุณหมอเจษกำลังจ้องมองเธอไม่หยุด ยิ่งเห็นสายตาของเขาที่ดูเหมือนไม่พอใจ มันก็ทำให้เธอรู้สึกสนุกแล้วก็เต้นยั่วขึ้นไปอีก
"ไปห้องน้ำก่อนนะพวกแก ว่าแต่จะกลับกันเลยหรือว่าจะไปไหนกันต่อ"
"ไปต่ออีกร้านหนึ่งไหมกำลังสนุกเลย"
"ก็น่าสนใจนะ เดี๋ยวฉันไปห้องน้ำก่อนก็แล้วกัน เดี๋ยวค่อยมาคุยกัน"
เธอยิ้มออกมาก่อนจะวางแก้วไวน์ลงที่โต๊ะ จากนั้นก็เดินออกไปจากโต๊ะโซน VIP แล้วเดินเข้าประตูอีกฝั่งเพื่อไปห้องน้ำ หมอเจษเห็นญาดาเดินออกไปก็รีบขยับตัวลุกขึ้นก่อนจะเดินตามไปทันที
"เดี๋ยวกูไปเข้าห้องน้ำแป๊บหนึ่งนะ"
"โอเคเพื่อน"
เขายื่นมือไปตบไหล่ของเพื่อนก่อนจะเดินออกไปจากตรงนั้นทันที เมื่อมาถึงหน้าห้องน้ำก็เลือกที่จะรอหญิงสาวอยู่บริเวณนั้น เพราะตอนนี้ด้านหน้ามีผู้คนยืนอออยู่เต็มไปหมด และเมื่อหญิงสาวทำธุระของตัวเองเสร็จเรียบร้อยก็เดินออกมา ด้วยความบังเอิญสายตาเหลือบไปเห็นชายหนุ่มกำลังยืนอยู่บริเวณนั้น ญาดาทำเป็นไม่เห็นแต่ก็เลือกที่จะไปเดินผ่านบริเวณนั้น เพราะอยากให้เขาเข้ามาหา
"สวยจังเลยค่ะน้องญาดา"
"ขอบคุณนะคะ"
"อยากถ่ายรูปด้วยจังเลยค่ะ แต่กฎที่นี่เขาไม่ให้ถ่าย เอาไว้เจอข้างนอกขอเข้าไปถ่ายรูปด้วยนะ"
"ไม่มีปัญหาเลยค่ะเข้ามาถ่ายรูปกับญาดาได้ตลอดเลยนะคะ ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวขอตัวก่อนนะคะ"
เธอยิ้มออกมาอย่างอารมณ์ดีก่อนจะเดินผ่านพี่หมอเจษซึ่งตอนนี้เขาหันมาเห็นเธอพอดี แต่ใบหน้านั้นดูบึ้งตึงเพราะหญิงสาวทำเหมือนไม่เห็นแล้วก็เดินผ่านไปเลย
"ญาดา..."
"อุ๊ย! พี่หมอ"
เมื่อเธอเห็นชายหนุ่มก็ทำเสียงยานแสร้งทำเป็นเมาเหมือนคนไร้สติ คนอย่างญาดาไม่มีทางเมาง่ายขนาดนั้นหรอก เป็นวิธีเดียวที่จะลวนลามเขาได้โดยอ้างว่าตัวเองกำลังเมาอยู่
"ไม่คิดว่าจะเจอพี่หมอที่นี่นะคะ คิดถึงจังเลยค่ะ"
เธอโอบรอบคอของเขาเอาไว้ก่อนจะซบไปหน้าลงกับอกแกร่ง หมอเจษรีบกอดรัดตัวของเธอไว้ก่อนจะลากไปอีกทาง เพราะตรงห้องน้ำค่อนข้างที่จะมีผู้คนเดินผ่านเยอะมากมาย เป็นสิ่งที่ไม่ควรเท่าไหร่ถ้าเกิดมีคนมาเห็นว่าเธอกับเขากำลังทำอะไรกันอยู่
"สาบานว่าบังเอิญเจอกัน ไม่ได้ยินที่พี่คุยโทรศัพท์เมื่อช่วงเย็น"
ชายหนุ่มจ้องมองหญิงสาวอยากจับผิด เธอได้ยินแบบนั้นก็ชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะทำตาล่อกแล่กไปมาเหมือนไม่รู้ไม่ชี้กับเรื่องที่เกิดขึ้น
"ไม่รู้ค่ะ พวกเพื่อนนัดกันมาดื่มที่นี่ญาดาก็เลยตามมาก็เท่านั้น ไม่ได้รู้เลยค่ะว่าพี่หมอนัดกับเพื่อนที่นี่เหมือนกัน"
"เหรอ..."
"ค่ะ"
"กลับบ้านได้แล้วมั้งมันดึกแล้ว อีกอย่างหนึ่งเราเป็นดาราไปเต้นยั่วแบบนั้นใครเห็นเขาจะไปนินทาได้"
"ไม่เห็นเป็นไรเลยค่ะก็เพื่อนกันทั้งนั้น"
เธอยังคงดื้อดึงใส่ชายหนุ่มไม่ยอมที่จะฟังในสิ่งที่เขาเตือน หมอเจษถึงกับถอนหายใจออกมาด้วยความเหนื่อยใจ ดึงรั้งข้อมือของเธอไว้ก่อนจะเอ่ยออกมาเสียงจริงจัง
"กลับบ้านได้แล้วญาดา"
"ไม่ค่ะ ญาดาจะไปต่อกับเพื่อน แต่ถ้าเกิดว่าพี่หมอไม่อยากให้ญาดาไปต่อกับเพื่อน ถ้าอย่างนั้นก็ไปส่งญาดาที่ห้องสิคะ"
เธอเอ่ยออกมาเสียงหวานก่อนจะยื่นริมฝีปากไปคลอเคลียกับแก้มนวลด้วยความหลงใหล เขาพยายามระงับอารมณ์ของตัวเองเอาไว้ โดนยั่วขนาดนี้ใครจะทนไหวบ้างล่ะ แล้วดูสิ หน้าอกหน้าใจถูไถตรงหน้าอกของเขา นุ่มนิ่มหลอกล่อให้อยากสัมผัส ไม่ ๆ อย่ามาคิดอะไรโรคจิตแบบนี้นะไอ้หมอ
"อย่าทำแบบนี้ญาดา กลับบ้านได้แล้ว"
"ไม่กลับค่ะ ถ้าพี่หมอไม่ไปส่งงั้นญาดาไปต่อกับเพื่อนนะคะ กำลังสนุกเลยค่ะ"
เธอเริ่มที่จะดื้อใส่ชายหนุ่มต่อก่อนจะดึงข้อแขนของตัวเองให้ออกจากการเกาะกุมของเขา เพื่อนของเธอที่ไปเข้าห้องน้ำผ่านมาเห็นหญิงสาวก็รีบเดินเข้ามาหาทันที
"ญาดาเขาจะไปร้านอื่นกันแล้วนะ"
แดนนี่เดินเข้ามาหาเพื่อนพร้อมกับเหลือบสายตาหันไปมองคุณหมอ เขาพอรู้ว่าผู้ชายคนนี้เป็นใครเพราะว่าเป็นศัลยแพทย์ชื่อดังพอสมควร และเป็นอันรู้กันว่าคลินิกของเขามีแต่ดาราดังแล้วก็เซเลบเข้าไปจองคิวทั้งนั้น
"ใช่คุณหมอเจษหรือเปล่าครับ"
"ใช่ครับ"
"ยินดีที่ได้เจอกันนะครับ เพิ่งเคยเจอตัวจริงครั้งแรกไปคลินิกทีไรคิวคุณหมอก็เต็มตลอดเลย เอาไว้เดี๋ยวผมไปใช้บริการนะครับ"
"ครับ"
แดนนี่เอ่ยออกมาด้วยความเป็นมิตรก่อนจะหันไปมองใบหน้าของเพื่อนที่ตอนนี้กำลังออดอ้อนผู้ชายอีกคนอยู่
"พี่หมอคะ..."
"แกเมาแล้วนะญาดาจะไปถึงแล้วถึงตัวกับผู้ชายได้ยังไงมานี่เลย"
แดนนี่พยายามเข้ามาดึงตัวเพื่อนให้ออกจากตัวของคุณหมอ และเมื่อชายหนุ่มเห็นแบบนั้นก็รู้สึกหน้าตึง เพราะไม่ชอบที่ผู้ชายคนอื่นมาแตะต้องตัวของญาดา ไม่รู้ทำไมเหมือนกันรู้แค่ว่าไม่ชอบ จึงใช้มือจับข้อแขนของเธอเอาไว้ดึงตัวหญิงสาวมาสวมกอดแนบอกก่อนจะเอ่ยออกมาเสียงเรียบ
"ไม่เป็นไรเดี๋ยวผมไปส่งญาดาเอง"
"มันคงไม่เหมาะมั้งครับ อีกอย่างหนึ่งญาดามากับพะ..."
"ถ้าเกิดว่าพี่ไปส่ง ญาดาจะยอมกลับใช่ไหม"
เขาเอ่ยถามหญิงสาวย้ำอีกครั้งซึ่งครั้งนี้ถามให้ผู้ชายอีกคนได้ยินด้วย แดนนี่เงียบไปรู้สึกสงสัยในความสัมพันธ์ของทั้งคู่ เพราะดูท่าทางการคุยกันไม่น่าจะรู้จักกันธรรมดา
"ใช่ค่ะ ถ้าเกิดพี่หมอจะไปส่งญาดา ญาดาก็จะไม่ไปต่อค่ะ"
เธอยื่นมือไปทำปูไต่ตรงหน้าอกของเขาอย่างยั่วยวน ซึ่งแน่นอนว่าโดนอ่อยขนาดนี้เขาจะไม่ทนอีกต่อไปแล้ว ถ้ามันจะได้เสียกันก็แม่งให้มันได้ไปเลย อ่อยดีนักเขาจะจับแทงให้ยับเลย แม่ง!
"ตกลงพี่จะไปส่งญาดาที่ห้อง ยังไงเดี๋ยวญาดาผมจะพาไปส่งที่ห้องเอง"
พูดจบเขาก็ดึงมือหญิงสาวให้เดินตามเข้าไปข้างใน ก่อนจะสั่งให้เธอไปเอากระเป๋าแล้วก็โทรศัพท์ของตัวเองออกมา ส่วนคุณหมอเองก็เลือกที่จะไปบอกลาเพื่อนว่าขอตัวกลับก่อน
"ญาดาไปเอากระเป๋ากับโทรศัพท์มา"
"ได้ค่ะ"
เธอยิ้มออกมาอย่างอารมณ์ดีก่อนจะรีบเดินไปหยิบกระเป๋าแล้วก็โทรศัพท์เพราะว่าอยากจะให้พี่หมอไปส่งที่ห้อง เพื่อนของเธอเห็นแบบนั้นก็รีบสะกิดก่อนจะกระซิบทันที
"แกเจอพี่หมอเจษเหรอ"
"ใช่~ ฉันกลับก่อนนะ"
"แล้วแกกลับกับใคร"
ส้มจี๊ดมองหน้าญาดาด้วยความจับผิด และเมื่อเห็นใบหน้าอมยิ้มของเธอที่ดูเจ้าเล่ห์ก็ถึงบางอ้อทันที
"อย่าบอกนะว่าที่ชวนมาปาร์ตี้เนี่ยเพราะจะมาอ่อยหมอ แกรู้ว่าพี่หมอมาที่นี่ใช่ไหม"
"อือหือ"
"แล้วตอนนี้พี่หมอจะไปส่งที่คอนโด ก็เลยรีบแจ้นกลับเพราะหวังว่าจะได้กินเขา"
"อือหือ"
"ร้ายมาก กรี๊ดดดด!"
"อวยพรเพื่อนด้วยนะ เพราะคืนนี้เพื่อนน่าจะมีผัวเป็นหมอ"
เธอยิ้มออกมาอย่างอารมณ์ดีก่อนจะรีบวิ่งไปหาพี่หมอที่ตอนนี้ยืนรออยู่ตรงประตูทางออก ซึ่งเป็นอันรู้กันถ้าเป็นนักแสดงที่อยู่ด้วยกันมานานทุกคนจะรู้ว่าญาดาชอบหมอเจษมาแต่ไหนแต่ไร รายนี้พร้อมได้พร้อมโดนอยู่แล้ว เพราะฉะนั้นไม่มีใครตกใจหรอก...
"แรดมากเพื่อนฉัน!"
"แรงมากกกกกก!"
