บทที่ 8 บทที่ 7 ข้อเสนอ

ญาดาเดินเข้ามาหาคุณหมอเจษที่ตอนนี้ยืนอยู่ตรงประตูทางออก เขากุมมือของเธอเอาไว้ จากนั้นก็พาเดินไปยังลานจอดรถซึ่งอยู่ข้างหลังร้าน เขาปลดล็อกกุญแจรถหรูก่อนจะเปิดประตูและดันตัวเธอให้เข้าไปนั่งอยู่ข้างใน

"เข้าไปนั่งเลยยัยตัวดี"

"ไม่เห็นต้องดุเลย แต่ก็น่ารักค่ะญาดาชอบ"

หญิงสาวเข้าไปนั่งอยู่ในรถไม่ขัดขืน จ้องมองสบตากับชายหนุ่มก่อนจะบิดตัวไปมาด้วยความเขินอาย ทั้งที่ใบหน้าของเขาในตอนนี้หงุดหงิดเป็นอย่างมาก เพราะความดื้อรั้นไม่ยอมเชื่อฟังเนี่ยแหละ

"หึ..."

เขาปิดประตูรถทางฝั่งของหญิงสาวจากนั้นก็เดินอ้อมมายังฝั่งคนขับแล้วเข้าไปนั่งอยู่บนรถ จากนั้นก็ทำการขับออกไปทันทีอย่างไม่รอช้า

"คอนโดของญาดาอยู่ที่ไหน"

"เดี๋ยวเปิด GPS ให้ค่ะ"

เธอเปิด GPS บนโทรศัพท์ของตัวเองก่อนจะส่งไปให้เขาตรงหน้า ชายหนุ่มเอาโทรศัพท์ของเธอวางไว้ตรงแท่นวางโทรศัพท์ จากนั้นก็ขับไปตามที่หญิงสาวบอก

"พี่หมอขา รักที่สุดเลยค่ะ"

หญิงสาวเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงออดอ้อน มือเล็กกอดแขนของเขาเอาไว้แน่น ส่วนมืออีกข้างที่ว่างก็เริ่มซุกซน ถูไถไปมาอย่างยั่วยวนเพื่อปลุกเร้าอารมณ์ชายหนุ่ม ดูเหมือนว่าจะได้ผลเพราะคุณหมอเจษเริ่มดีดดิ้นไปมาเพราะรู้สึกเสียวช่วงล่าง

"อย่าซนนะญาดา"

เขาใช้มือจับข้อแขนของเธอเอาไว้ เริ่มหงุดหงิดใส่เพราะความเป็นชายเริ่มแข็งตัวอยากจะทะลุออกมานอกกางเกง

"ญาดา!"

เขาสบถออกมาด้วยความหัวเสียเพราะหญิงสาวเริ่มมือไม้อยู่ไม่นิ่ง ยิ่งว่ายิ่งยุลูบไล้เรียวขาของเขาอยู่อย่างนั้นจนเริ่มทนไม่ไหว

"พี่หมอขา"

หญิงสาวเอ่ยออกมาเสียงยั่วยวน มือเล็กยังคงทำปูไต่อยู่อย่างนั้นจนชายหนุ่มอยากจะจับตีก้นให้หายหงุดหงิดเหลือเกิน

"พี่หมอทำไมถึงไม่ยอมญาดาสักทีคะ ญาดาอยู่เป็นนะว่านอนสอนง่ายมาก พี่หมอจะกินญาดาลับ ๆ ก็ได้นะคะ เราแอบกินกันไปก่อนอนาคตค่อยว่ากัน"

หญิงสาวเอ่ยออกมาเสียงหวาน ยื่นข้อเสนอที่ทำให้เราสองคนได้พัฒนาความสัมพันธ์กันให้เร็วขึ้นไปอีกขั้น ตอนนี้ขอได้เป็นเมียลับของหมอก่อน อย่างอื่นค่อยว่ากันอีกที

"นี่คืออะไร ข้อเสนอเหรอ..."

เขากุมข้อมือของเธอเอาไว้ก่อนจะเลิกคิ้วด้วยความสงสัย ไม่คิดว่าเธอจะเสนออะไรแบบนี้ออกมานะ ตอนแรกคิดว่าอยากจะเป็นเมียเปิดตัวกันออกสื่อซะอีก

"ก็พี่หมอเล่นตัวอะ ถ้ารอเป็นเมียแต่งคงยากงั้นเป็นเมียลับก่อน เผื่อบางทีพี่หมออาจจะยังไม่พร้อมไงคะ แบบว่ายังไม่อยากให้ใครรู้ว่ามีเมียไรงี้ เพราะฉะนั้นเราแอบกินกันก่อน เรื่องอื่นค่อยว่ากันดีไหมคะ"

ญาดายิ้มกริ่มยื่นมือไปจับเรียวขาของเขาเอาไว้ ท่วงท่าการอ่อยผู้ชายเธอได้มาจากในละครทั้งนั้น แสดงบทตัวร้ายสุดแซ่บกับพระเอกทีไรมันตื่นเต้นเร้าใจมาก เธอจึงอยากลองกับพี่หมอบ้างเผื่อชีวิตจะมีอะไรตื่นเต้นกว่าที่เป็นอยู่

"หึ...พูดอะไรออกมารู้ตัวรึเปล่า"

คุณหมอเจษเอ่ยถามออกไปก่อนจะยิ้มออกมาอย่างเอ็นดูหญิงสาว เป็นผู้หญิงที่มีความพยายามมากตั้งแต่ไหนแต่ไร มั่นคงกับเขาคนเดียวมาตลอดไม่เคยเปลี่ยน บางทีการมีญาดาในชีวิตก็ไม่เลวร้ายอะไรนะ อาจจะต้องทนกับนิสัยของเธอให้ได้สักหน่อย รายนี้เป็นคนตรง เหวี่ยง วีนไม่สนใครหน้าไหน กับนักข่าวก็ไม่เว้นฟาดหมดไม่สนใครถึงมีแต่คนตั้งฉายาให้ว่าเป็นนางร้ายทั้งในจอและนอกจอ

"ก็พี่หมอเล่นตัวนี่นา"

"พี่ไม่อยากให้เราสองคนมีปัญหากันในอนาคต"

"ปัญหาอะไรคะที่ว่า"

เธอยังคงสงสัยในปัญหาของเขาที่ว่า คนเรามันจะรักกันไม่เห็นจะต้องกังวลนั่นนี่เลย ก็แค่พยายามทำความเข้าใจในสิ่งที่อีกฝ่ายเป็นก็จบไม่ใช่เหรอ

"คนเรามันจะคบกันได้ก็ต้องเรียนรู้กันก่อนนะ มันหลายเรื่องราวไม่ใช่จบแค่แอบแซ่บกันแบบในละครนะ ออกมาจากบทนางร้ายก่อนดีไหม"

"บทนางร้ายอะไรคะ ที่เป็นอยู่นิสัยของญาดาล้วน ๆ ค่ะ"

เธอเอ่ยออกมาก่อนจะยื่นมือไปลูบไล้เรียวขาของเขาเพื่อปลุกอารมณ์ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะแอลกอฮอล์ที่อยู่ในร่างกายมันพลุ่งพล่านหรือเปล่า ถึงทำให้เธออยากมีความสัมพันธ์บางอย่างกับชายหนุ่มข้างกาย ปกติเธอไม่ได้ดื่มหนักขนาดนี้ แต่เพราะกะจะยั่วเขานั่นแหละก็เลยยกดื่มไม่หยุด กลายเป็นว่าตอนนี้เธอไม่สามารถควบคุมอารมณ์ตัวเองได้เลย แล้วก็อยากได้ผู้ชายตรงหน้ามากทั้งที่ก่อนหน้านี้เธอไม่ได้เป็นแบบนี้

"ไม่เอาสิญาดาตั้งสติหน่อย หนูเมานะ"

เขาพยายามเรียกสติให้เธอเพราะรู้ว่าอาการแบบนี้คือเมาแอลกอฮอล์แน่นอน ไม่อยากรังแกคนที่ไร้สติเดี๋ยวตื่นมาก็โวยวายอีก

"หนูไม่ได้เมาค่ะ พี่หมอขา..."

"หืม ว่าไง"

"เรามาเรียนรู้กันลับ ๆ ดีไหมคะ ถ้าพี่หมอบอกว่าคนเราจะคบกันจะต้องเรียนรู้นิสัยใจคอกันก่อน ถ้าอย่างนั้นเราก็มาลองเรียนรู้กันดูดีไหมคะ ให้โอกาสญาดาหน่อย แต่ถ้าเกิดว่าวันหนึ่งเราเข้ากันไม่ได้จริง ๆ ก็แค่แยกย้ายเป็นพี่น้องกันเหมือนเดิม"

เขานิ่งเงียบไปด้วยความคิดไม่ตก เอาจริงเรื่องนี้ก็ไม่รู้จะพูดยังไงเหมือนกัน ใจหนึ่งก็อยากจะลองเรียนรู้เธอดู แต่อีกใจไม่อยากเปลี่ยนสถานะกับเธอเพราะอยู่แบบนี้มันก็ดีมากแล้ว

"แต่ถ้าไม่อยากลองเรียนรู้กัน งั้นก็แอบแซ่บกันก็พอค่ะ"

"ญาดา เฮ้อ!"

เขาถึงกับกุมขมับจอดรถตรงสี่แยกไฟแดงเหลือบสายตาหันไปมองหญิงสาวซึ่งตอนนี้มองเขาด้วยแววตาหวานหยาดเยิ้ม แก้มแดงเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ดูก็รู้ว่าเมาหนักมาก

"ไม่รู้แหละญาดาอยากได้พี่หมอ แล้วถ้าผู้หญิงคนไหนมายุ่งกับพี่หมอญาดาจะตามไปตบให้หมดเลย เลือกเอานะคะว่าจะคบกับญาดาให้จบ ๆ ไป หรือว่าพี่หมอจะปวดหัวเพราะญาดาจะตามไปตบผู้หญิงของพี่หมอทุกคน เลือกเอาค่ะ"

"นี่มันไม่ใช่ประโยคที่ให้เลือกเลยนะ ญาดากำลังบีบให้พี่เลือกญาดาอยู่หรือเปล่า"

"อ้าว... ก็รู้นี่คะ สมกับเป็นคุณหมอมากเลยฉลาดมาก ถ้าเราสองคนมีลูกด้วยกัน ลูกของญาดาจะต้องเป็นอัจฉริยะแน่เลย อร๊าย! ตื่นเต้นจัง"

หญิงสาวเริ่มพูดอะไรไม่รู้เรื่องราวแล้ว เพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำให้เธอเหมือนคนไม่มีสติ บางคำพูดที่พูดออกมาเขายังไม่รู้เลยว่าเธอพูดจริงหรือว่าพูดเล่น พูดเพราะว่าอยากให้เขาทำแบบนั้นจริง ๆ เธอพูดเพราะเมาไม่มีสติกันแน่...

"เฮ้อ...! ปวดหัววะ"

เขาถอนหายใจออกมาเล็กน้อยก่อนจะขับรถตรงไปยังคอนโดของเธอ และเมื่อมาถึงชายหนุ่มก็วนขึ้นไปชั้นบนสุดซึ้งเป็นห้องของหญิงสาว จอดรถเสร็จก็ต้องพาไปส่งถึงที่ เพราะดูจากสภาพแล้วไม่น่าจะเดินไปถึงห้อง

"คราวหลังอย่าหาดื่มอีกนะ ถ้ารู้ว่าเมาแล้วจะเลอะเทอะขนาดนี้ นอนอยู่ที่บ้านเถอะ"

"พี่หมอขา ญาดารักที่หมอที่สุดในโลกเลยค่ะ"

หญิงสาวยิ้มออกมาก่อนจะโอบรอบคอชายหนุ่มเอาไว้ จ้องมองสบตาของชายหนุ่มด้วยแววตาที่หลงใหล ไม่ว่าจะผ่านมากี่ปีเขาก็ยังน่ารักสำหรับเธอเสมอ ตามตื๊อมาหลายปีจะไม่ใจอ่อนยอมเป็นของเธอเลยเหรอ นี่คนสวยจะนกเหรอเนี่ย... ไม่นะ!

"เดินดี ๆ ญาดา"

เขาเอ่ยออกมาก่อนจะพาหญิงสาวเข้าไปส่งถึงหน้าห้อง เธอใช้นิ้วสแกนปลดล็อกประตู จากนั้นก็บิดลูกบิดเข้าไปข้างใน

"อื้อ ไม่ไหว"

หมอเจษอุ้มญาดาพาไปส่งถึงในห้องนอน แต่ทว่าก็ต้องตกใจเพราะญาดาโอบรอบคอของเขาเอาไว้จากนั้นก็ดึงรั้งตัวให้ล้มลงไปทับตัวเธอบนเตียงนอน จากนั้นหญิงสาวก็พลิกตัวขึ้นมาคร่อมอยู่บนตัวของเขา มือเล็กค่อย ๆ จับฝ่ามือของเขาเอาไว้ทั้งสองข้าง นิ้วเรียวสอดประสานกันและกันโดยที่สายตายังคงมองแววตาอยู่

"ญาดา..."

"นอนกับญาดาได้ไหมคะคืนนี้"

"ญาดา... ยัยแสบเอ๊ย!"

บทก่อนหน้า
บทถัดไป