บทที่ 9 บทที่3.เจ้าของสวนเชอรี่สุดหล่อ 3
มาโคเริ่มแปรรูปผลเชอรี่ มีผลิตภัณฑ์ที่ผลิตจากผลไม้ในสวน มีเชอรี่ และลูกพลัม สตรอว์เบอร์รีที่กำลังทดลองปลูกในแปลงเพาะ ที่ให้ผลผลิตน่าสนใจเหมือนกันกับน้ำผึ้งอย่างสุดท้ายที่สร้ายรายได้ไม่น้อยเลย
“ครับนาย” แซมขยับตัวลุกขึ้น ยาคอบอมยิ้ม เขาพูดเปรยๆ ตอนที่มาโคเดินห่างออกไปแล้ว “ระวังชนตอนะหลุยส์ เดี๋ยวจะหาว่าไม่เตือน” ยาคอบไม่ได้พูดเล่น ความชอบของมาโคที่มีต่อเด็กสาวคนนั้น มันเกินระดับปกติ ไม่อย่างนั้นคนเก็บอารมร์เก่งคงไม่หลุดออกนอกหน้าแบบนี้
“หือ...ลุงหมายความว่าไง?” หลุยส์หันมาถามยาคอบหน้าตื่นๆ
“หมายความตามที่พูด จะจีบใครก็จีบไป เว้นแม่หนูนั้นไว้สักคน ถ้าไม่อยากเดือดร้อน” ยาคอบเอ่ยซ้ำอีกครั้ง
โทมัส กับหลุยส์กลืนน้ำลายลงคอฝืดๆ อิ่มตื้อขึ้นมาทันทีหลังยาคอบพูดจบ
ลมหายใจถูกปล่อยออกมาจากช่องจมูกแรงๆ เมื่อคิดถึงคำพูดที่คนเหล่านั้นใช้วิจารณ์แม่สาวร่างเล็กคนนั้น ทั้งที่ก่อนหน้านี่มาโคก็มักจะเป็นอีกหนึ่งคนที่ใช้คำพูดส่อเสียดบรรดาผู้หญิงสาวสวย มันเกิดขึ้นหลายครั้งจนเป็นเรื่องปกติ หากมีมนุษย์เพศหญิง ชายอยู่ร่วมกัน วันนี้ชายหนุ่มเลยนึกแปลกใจตนเอง เพราะอะไรกันล่ะ? อะไรทำให้เขารู้สึกไม่พอใจ ทั้งที่ผู้หญิงคนนั้นก็ไม่รู้เรื่องที่พวกเขาพูดถึงหล่อนสักนิด
ชายหนุ่มพยายามสลัดความสับสนนั่นออกไปจากใจ...อีกไม่นานเขาก็คงลืม หากไม่ได้เจอหน้าหล่อนสักพัก...
หลังตรวจงานที่โชว์รูมแสดงสินค้า มาโคเลยเดินทางไปเนเธอร์แลนด์เพื่อเว้นระยะของความรู้สึกที่เกิดขึ้น การไปสังสรรค์กับเพื่อนคงทำให้เขาลืมความขุ่นใจที่เกิดขึ้นได้...มาโคหวังเช่นนั้น
เซ็ปเป้ วานเดอะ “Seppe van der” เพื่อนกึ่งญาติของมาโค เขาเพิ่งสละโสดไปเมื่อปลายปีที่แล้ว กำลังอยู่ในช่วงข้าวใหม่ปลามัน ดังนั้น มาโคจึงต้องผจญกับความหวานจนเอียนที่เพื่อนรักแสดงออกกับภรรยาของเขา ซูซาน คือผู้หญิงที่เซ็ปเป้ยอมทิ้งความโสด เขากระโจนเข้าใส่ซูซานและจัดงานวิวาห์แบบติดจรวด เนื่องจากเกรงว่าหวานใจจะเปลี่ยนใจ
“ถามหน่อยเถอะ คุณไม่เบื่อบ้างเหรอเซ็ป?”
มาโคตัดสินใจถาม หลังภรรยาเพื่อนเดินหายลับเข้าไปด้านใน ปล่อยให้สองหนุ่มจิบเบียร์ชมจันทร์ที่ระเบียงบ้านเพียงสองคน
“เบื่อ...เบื่ออะไรล่ะมาโค?” คนที่เตรียมตัวจะเป็นคุณพ่อเอ่ยถามเสียงสูง ไม่มีอะไรน่าเบื่อสำหรับชีวิตคู่ที่เต็มไปด้วยความสุข มีคนเข้าใจนอนกอดบนเตียงอุ่นๆ ไม่ต้องรีบร้อนผลุนผลันลงจากเตียง เมื่อผู้หญิงที่นอนเคียงข้างคือผู้หญิงคนเดียวที่เขาตัดสินใจร่วมหัวจมท้ายกับเธอ
“ตื่นเช้ามาก็เจอหน้าเมีย กลับจากทำงานมาเหนื่อยๆ ก็เจอหน้าเมีย วันหนึ่งเจอกันมากกว่า16ชั่วโมง...คุณไม่เบื่อบ้างหรือไง?” มาโคเบ้ปาก ช่วงเวลาที่เซ็ปเป้ใช้ชีวิตอยู่กับซูซาน มันมากไปจนเขารำคาญแทน เป็นไปได้เหรอที่คน คนหนึ่งจะอยู่กับอีกคนหนึ่งได้ โดยไม่รู้จักเบื่อหน่ายซึ่งกันและกัน
“เมียกับคู่นอน ความรู้สึกต่างกันนะมาโค” คนมีเมียแล้วพยายามอธิบายให้คนโสดเข้าใจ
“ต่างกันตรงไหน ก็นอนด้วยกันเหมือนเดิม...ปี้ผู้หญิงคนเดียวตลอดชีวิต จำเจตายห่า!!” ชายรักอิสระไหวไหล่ พร้อมกับแบมือตรงหน้า หากเขาต้องติดอยู่กับใครบางคนชั่วชิวิต มันคงไม่ต่างอะไรกับการติดคุก ไร้อิสระ และมีแต่ความอึดอัด
“ฮ่าๆ” เซ็ปเป้เงยหน้าหัวเราะลั่น
หลังจากหัวเราะจนพอใจ ชายหนุ่มที่สละโสดไปแล้วเริ่มอธิบายให้เพื่อนเข้าใจช้าๆ “เคยมีความรู้สึกโกรธเวลาที่มีใครมองผู้หญิงของตัวเองไหม?” เซ็ปเป้เอ่ยถาม
มาโคส่ายหน้าพรืด! ก่อนจะสะดุด เมื่อความคิดแว๊บไปถึงคนงานในสวนคนใหม่ “ไม่!” เขารีบตอบเสียงห้วน สลัดใบหน้าเล็กๆ ดวงตาพริบพราวนั่นออกไปจากใจทันใด
เซ็ปเป้อมยิ้ม เขามองเห็นช่วงเวลาที่เพื่อชะงัก...มันแสดงให้เห็นว่า...บางสิ่งนั่นกำลังเกิดขึ้นกับมาโคบ้างแล้ว
“แล้วเวลานอนหลับคนเดียว เคยฝันถึงผู้หญิงคนไหนบ้างไหมล่ะ?” เขายิงอีกคำถามและรอคำตอบจากมาโคอย่างใจจดใจจ่อ
เจ้าของสวนเชอรี่แห่งใหญ่นิ่งคิดหนึ่งอึดใจ “ถ้าผู้หญิงที่คุณว่าคือ Beyonce' หรือ Taylor Swift ก็มีบ้างนะที่ผมฝันถึงพวกเธอ” มาโคตอบกลั้วเสียงหัวเราะ ผู้ชายส่วนใหญ่มักจะเก็บสาวเซ็กซี่ไปฝันถึงกันทั้งนั้นแหละ
“ไม่ใช่ซี!!” เซ็ปเป้ตอบกลับเสียงสูง “เอาคนที่คุณไม่สนิท แต่ฝันเห็นเธอประจำจนงงไรงี้!!”
มันคือจิตใต้สำนึกที่เจ้าตัวพยายามเก็บกดไว้ พอนอนหลับไอ้จิตใต้สำนึกนั้นเลยย้อนกลับมาในรูปความฝัน เมื่อเขาเป็นแบบนั้นตอนที่เจอซูซาน เซ็ปเป้พยายามดิ้นหนี เขาไม่เชื่อว่าความรู้สึกพิเศษนั่นจะเกิดขึ้นง่ายๆ เป็นความประทับใจ และตามมาด้วยความสนใจ จนลงเอยกันได้ในปัจจุบัน
“ไม่มี๊!!” มาโคตอบเสียงสูง
เขาปฏิเสธตนเอง เขาไม่ได้ฝันถึงเด็กนั่น แค่แอบคิดถึงในตอนที่ตนเองเผลอ
“คุณคงไร้คู่จริงๆ นั่นแหละ” เซ็ปเป้สรุป ก่อนจะยกแก้วเบียร์ขึ้นจิบ “ว่าแต่ มาทำอะไรที่นี่ล่ะ ช่วงนี้ฤดูเก็บเกี่ยวไม่ใช่รึ? คุณไม่เคยออกจากสวนช่วงเดือนเมษายนถึงเดือนสิงหาคมนี่นา” มันเป็นเรื่องปกติที่มาโคจะอยู่คอยควบคุมงานที่เขาสร้างมาเองกับมือ มันจึงเป็นเรื่องแปลกที่มาโคจะมานั่งอยู่ตรงนี้ในวันเวลาที่เขาเคยอยู่อีกที่หนึ่ง
