บทที่ 34 น้อยใจ

ภรินทรยังคร่ำครวญไม่เลิก คชาบีบกระชับหนักที่ไหล่ 

"ยายน้อย ม่านฟ้าหลับสบายไปแล้ว ทำใจหลานเอ๊ย" เสียงลุงดังมาจากข้างหลัง เธอเงยหน้ามองไปที่ทุกคน เห็นความสงสารในแววตาทุกคนก็สะท้อนในใจ 

เกตุจุดธูปยื่นส่งมาให้ คุณคชารับไว้ 

"กราบลาคุณแม่ก่อนสิ คุณน้อย" เขาบอกเธอด้วยความนุ่มนวล 

ภรินทรรู้สึกเหมือนใจจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ