บทที่ 33 33

33

เจนจิราพูดแล้วก็อดนึกถึงงานของตัวเองในบริษัทไม่ได้ กว่าจะมาถึงจุดนี้ได้เธอต้องทุ่มเทความสามารถทั้งหมดเพื่อแลกกับตำแหน่งนี้มา ซึ่งก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

“คงจะบังเอิญมากกว่า เรากลับไปที่โต๊ะกันเถอะ”

อนงค์นางไม่อยากพูดถึงงานใหม่ให้ผู้เป็นเพื่อนฟังนัก ด้วยไม่อยากฟังคำพูดกระแนะกระแหน ตัวเธอไม่ค่อยจะ...