บทที่ 39 บทที่ 10 ของที่ระทึก - 50%

ปกเกล้าพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่สายตาจ้องอีกฝ่ายเขม็งจนแทบไม่กะพริบ ขณะเดียวกันผู้มาร่วมงานที่ยังไม่ได้เข้าไปนั่งด้านในต่างก็เริ่มรับรู้ถึงความผิดปกติ โชคดีที่คนกลุ่มนี้ส่วนใหญ่เป็นพวกหนุ่มสาวที่ทำธุรกิจประเภทเดียวกันและรู้จักคุ้นเคยกันดีอยู่แล้ว ทุกคนจึงไม่กระโตกกระตากให้บรรดาผู้ใหญ่ หรือผู้อาวุโ...