บทที่ 45 บทที่ 11 รสนิยมวิปริต - 100%

เธอเดินไปหยิบเสื้อผ้ามาสวมราวกับร่างไร้วิญญาณโดยไม่หันไปมองคนที่กำลังนั่งอยู่บนโซฟา หลังจากสวมเสร็จแล้วจึงมองหากระเป๋าสะพายของตนเพราะอยากกลับบ้านให้เร็วที่สุด แต่แล้วแรงสวมกอดจากทางด้านหลังก็ทำให้เธอต้องยืนแข็งค้างอยู่กับที่

“รุ้งโกรธอะไรเฮียรึเปล่า โกรธที่ตื่นมาไม่เจอเฮียหรือ เฮียขอโทษ เฮียลงไปหาอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ