บทที่ 54 บทที่ 14 หมาลอบกัด - 25%

คะนึงนิจลงจากรถแล้วเดินเข้าไปในบ้านหลังใหญ่ ทันทีที่เปิดประตูบ้าน ความเย็นจากเครื่องปรับอากาศก็ลอยมากระทบใบหน้าทำให้หญิงสาวยิ้มบาง ๆ อย่างอารมณ์ดี

แม่บ้านวัยกลางคนคนหนึ่งรีบปรี่เข้ามาหาด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม

“คุณหนูกินอะไรมารึยังคะ”

“ฉันยังไม่หิว คุณพ่ออยู่ไหน” คะนึงนิจถามพลางยื่นกระเป๋าสะพายของตนให้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ