บทที่ 57 บทที่ 14 หมาลอบกัด - 100%

เธอพูดพลางสำรวจแผลของชายหนุ่มไปด้วย ทั้งยังเอาทิชชูปัดเศษดินและสิ่งสกปรกออกจากแผลให้อย่างเอาใจใส่ ขณะที่เขาเองก็มองแต่หน้าเธอ

จะมีสักกี่คนที่กล้าช่วยคนอื่นในเวลาคับขัน และจะมีผู้หญิงสักกี่คนที่กล้าขี่รถหนีกระสุนไปกับเขา

“ขอบใจนะลินดา ไม่ได้เธอพี่คงแย่”

“โชคดีที่ขี่มาเห็นพอดี ลินเห็นมาแต่ไกลแล้วตั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ