บทที่ 61 บทที่ 15 ผู้กองนครินทร์ - 100%

อลินดาเบิกตากว้างพลางมองเข้าไปในนัยน์ตาสีดำสนิทของเขาอย่างลืมตัวเช่นกัน ในนั้นเธอเห็นเงาของตัวเองอย่างแจ่มชัด และดูเหมือนเงานั้นจะใหญ่และเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่งรับรู้ได้ถึงความอุ่นชื้นที่ริมฝีปาก และความอ่อนนุ่มที่แทรกเข้ามาทำให้หญิงสาวตัวแข็งค้างอย่างคนทำอะไรไม่ถูก

สมองสั่งให้ผลักเขาออกไป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ