บทที่ 74 บทที่ 21 เป็นทุกอย่างให้เธอแล้ว - 100%

จันทร์เจ้าอุ้มหลานสาวในชุดนักเรียนอนุบาลถักเปียสองข้างลงมาพอดี เจ้าตัวเล็กยังคงเอาหน้าซุกกับบ่าของหญิงสาวราวกับยังไม่ยอมตื่น ทำเอาชินดนัยอดขำไม่ได้

"เอ...หนูพราวคนเก่งของลุงตื่นรึยังน้อ" ไร้เสียงตอบรับจากคนช่างจ้อเพราะดูท่าทางเจ้าตัวจะหลับไปอีกรอบ

"หนูพราว ไม่หลับแล้วนะลูก เดี๋ยวต้องไปโรงเรียนแล้ว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ