บทที่ 333

อาโอะคิที่นั่งอยู่ข้างหน้าได้ยินเสียงจูบของพวกเขาอย่างชัดเจน ครั้งนี้ไม่มีความทรมาน ไม่มีการลงโทษ แต่กลับมีความรู้สึกปลื้มปิติของแม่ที่มีลูกชาย...

  คุณเฉินรอคำนี้มานานแล้ว...

  ทำไมเขาถึงรู้สึกอยากร้องไห้ขึ้นมาล่ะ...

  "พอแล้ว ปล่อยได้แล้ว"

  ซือเย่เฉินหยุดจูบหลังจากจูบไปนาน เขามองเธอด้วยความรัก "ฉ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ