บทที่ 42 42

42

เสิ่นชีพลันลืมตาขึ้นมาสถานที่แห่งนี้บ้านเรือนไม้เก่า ๆ 

"แม่นางฟื้นแล้วรึ" เสิ่นชีมองหญิงแปลกหน้า สตรีผู้นี้คงจะช่วยนางไว้สินะ

"แม่นางตกเขาพร้อมรถม้าโชคดีที่แม่นางไม่เป็นอันใดมาก ข้าไปหาของป่าพอดีเลยช่วยแม่นางไว้" หญิงชรานามว่าเฉินยี

"ขอบคุณท่านยายมากเจ้าค่ะ ที่นี้คือ"

"หมู่บ้านสกุลเฉินหมู่บ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ