บทที่ 102 บทที่ 16 คำตอบที่ไม่อยากได้ยิน [3]

ก๊อกๆๆ

“ผม...” พูดไม่ทันจบ

ประตูห้องทำงานของศรัณย์ก็ถูกเปิดจากด้านในโดยเจ้าของห้องที่ยืนหน้านิ่ง

มองคนเคาะประตูด้วยแววตาวาววับ

“ผมมาพาผู้ช่วยผมกลับไปทำงานครับ”

“ไปค่ะ”

ยาหยีรีบก้าวออกมาแล้วส่งยิ้มให้กับศรุตม์ทันที 

“กลับไปรอพี่ที่ห้องทำงานก่อนแล้วกัน

พี่มีเรื่องจะคุยกับคุณศรัณย์เขานิดหน่อย”

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ