บทที่ 16 บทที่ 02 คุณภาพชีวิต [5]

“ไม่อะไร”

“ไม่หาย ครบค่ะ”

เธอตัดสินใจบอกอย่างนั้นทั้งที่มั่นใจเหลือเกินว่าเงินไม่ครบแน่ๆ ถึงจะไม่รู้จำนวน

แต่ตอนรับมาความรู้สึกมันบอกว่ามากกว่านี้

“แน่ใจนะ”

“ค่ะ

หมดธุระของคุณแล้วก็กลับไปสิคะ”

“อะไรนะ”

“ฉันบอกว่าหมดธุระแล้ว

คุณก็กลับไปสิคะ จะนั่งอยู่ทำไม”

ความไม่ชอบหน้าเขาผสมกับความอายทำให...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ