บทที่ 48 บทที่ 07ไกลแค่ไหน [3]

“เดี๋ยว” ศรัณย์เรียกเธอเอาไว้เสียก่อน พอหันกลับไปมองก็เห็นว่าเขาหยิบบางอย่างออกมาจากกระเป๋าเสื้อสูท “มานี่สิ”

“ฉัน...”

“ฉันสั่งให้มานี่”

ศรัณย์ย้ำอีกรอบ ก่อนจะมองหน้ายาหยีสลับกับบัตรพนักงานที่เขาเพิ่งจะวางมันลงบนโต๊ะ

ปกติแล้วเขาจะคล้องมันไว้ตลอดเวลาที่อยู่ที่บริษัท

แต่มาวันนี้ ตอนที่หยิบมันขึ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ