บทที่ 105 สวยสายโหด

สวยสายโหด

ปรมินทร์ใช้ลำตัวพิงกับต้นไม้ใหญ่ ในมือกระชับปืนสั้นไว้มั่น ลมหายใจแรงหนักหน่วง เขานิ่งเงียบอย่างระมัดระวัง ประสาทสัมผัสเขาเพิ่มขึ้น ทันใดนั้นชายฉกรรจ์เดินกระชับโอบล้อมเขา สายตาคมกริบปรมินทร์ยังคงมองพวกมันอย่างไม่วางตา

“เราต้องแยกกัน ไม่อย่างนั้นได้ตายคู่แน่” ปรมินทร์เสนอ ขืนยังอยู่ด้วยกั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ