บทที่ 99 มอดม้วย

มอดม้วย

ขณะกำลังจะก้าวเท้าเดินชนัญชิดาก็รับรู้ถึงสัมผัสอุ่นๆ จากฝ่ามือใหญ่ของปรมินทร์ เขากุมมือหญิงสาวแน่น ชนัญชิดาเงยหน้าที่ร้อนผ่าวๆ ขึ้นมองเขาแล้วขึงสายตาใส่ทันที เพราะนี่มันยังอยู่ในรัศมีของคุณนายปภารัต เขาชอบทำให้เธอเขินอีกแล้ว

“เบียร์วันนี้หว๊านหวาน” เสียงชลน่านเอ่ยแซวเพื่อนด้วยความอิจฉา แต่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ