บทที่ 39 เมื่อมนุษย์น้อยออกเดินทาง(3)

เเถมยังนอนละเมอเคี้ยวปากซะอีก มนุษย์อะไรกินได้ตลอดเวลา กินได้เเม้กระทั่งยามหลับยามนอน หากมีนักล่าคอยเเอบซุ่มโจมตี คนผู้นี้คงถูกลากไปกินก่อนเป็นตัวเเรก

กรร~

"ช่างน่าสมเพช"

"อื้ออ~ไอเหี้...ย"

"....."

ร่างสูงใหญ่มากกว่าสามเมตรใช้เวลาเดินทางวันทั้งคืนอย่างไม่เหน็ดเหนื่อย ก่อนจะลัดเลาะไปตามเเนวน้ำตก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ