บทที่ 34 ความจริง

ภายในห้องพักผู้ป่วยพิเศษชั้นสูงสุดของโรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่ง บรรยากาศเงียบงันจนได้ยินเพียงเสียงสัญญาณจากเครื่องวัดชีพจรที่ดังสะท้อนเป็นจังหวะสม่ำเสมอ “ปี๊บ...ปี๊บ...” กลิ่นฉุนของยาฆ่าเชื้อปะปนกับกลิ่นหอมเอื่อยของดอกลิลลี่ในแจกันข้างเตียงจนแยกไม่ออก ความสะอาดสะอ้านที่ดูสมบูรณ์แบบของห้องกลับให้ความรู้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ