บทที่ 39 สงครามประสาท

แสงนีออนของฮ่องกงทอดยาวสะท้อนบนพื้นถนนที่ชุ่มโชกไปด้วยหยาดฝน เสียงล้อรถยนต์บดขยี้แอ่งน้ำแผ่วเบาแต่ต่อเนื่อง คล้ายกับจังหวะการเต้นของหัวใจมหานครที่ไม่เคยหลับใหล ภาสกร ยืนนิ่งสนิทอยู่ตรงระเบียงห้องพักชั้นยี่สิบ สายลมแรงจากอ่าววิคตอเรียพัดเฉือนผิวหน้าจนรู้สึกแสบแก้ม เขาเงยหน้ามองทิวทัศน์แสงไฟที่เรียงรา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ