บทที่ 27 บทที่ 27

เช้าวันต่อมา....

ปลาวาฬอยู่ในสภาพหมดแรงนอนอยู่ในอ้อมกอดของเฮียภู เมื่อคืนเขาเล่นเธอจนหมดแรงแทบจะเดินไม่ได้อยู่แล้ว เธอค่อยๆลืมตาขึ้นช้าๆมองคนตัวโตที่ตื่นอยู่ก่อนแล้วก่อนจะยิ้มกว้างออกมา

"เฮีย.. ตื่นเช้าจัง"

"เราตื่นสายต่างหากนี่มันจะเที่ยงวันแล้วนะ"

"ห๊ะ!! จะเที่ยงแล้ว"

ปลาวาฬดีดตัวลุกขึ้นท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ