บทที่ 49 บทที่ 49

ปลาวาฬกระพริบตาปริบๆมองเฮียภูของเธอโม้กับชาวบ้านสารพัด ตั้งแต่ชอบเธอตอนไหนรู้ใจตัวเองตอนไหนแม้กระทั่งตามไปง้อถึงกรุงเทพก็ยังจะเล่า

"โรแมนติคมากเลยค่ะคุณภู ตายแล้วแม่ปลาวาฬทำไมช่างมีบุญสูงขนาดนี้เนี้ย นี่เจ้าของฟาร์มไข่มุกเลยนะ!! เอ็งนี่มันตกถังข้าวสารจริงๆ"

"นั้นสิเอ็งต้องรักและดูแลคุณภูให้ดีนะ ดูพู...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ