บทที่ 7 ของจริง!

คำเตือน : ตอนนี้มีฉากของการข่มขืน และอาจทำให้นักอ่านหลายคนไม่พอใจ จนถึงขั้นอยากหยุ่มหัวหนุ่มๆ แต่ผู้เขียนมีเหตุผลสำหรับการเขียนบทนี้ขึ้นมา ซึ่งจะมีลักษณะนี้ด้วยกันสี่บท สำหรับนักอ่านท่านใดที่ไม่สะดวกใจกับบทแบบนี้สามารถข้ามไปได้นะ แต่ถ้าใครอยากสะใจตอนที่พวกนี้กลายเป็นโบ้ ก็อ่านได้นะครับ ขออย่าคอมเม้นท์แรงก็พอ

..........

พล็อก!

“อะ..อื้อออ” คนตัวเล็กร้องเสียงสั่นพร่าอยู่ในลำคอเพราะว่ามีท่อนเอ็นของซีซ่าร์อัดแน่นอยู่ในปาก ก่อนจะต้องสะดุ้งสั่นจนตัวโยนตอนที่ธันถอนนิ้วออกไปจากรูรักอย่างรวดเร็วจนคนตัวเล็กเผลอยกสะโพกลอยตามไปด้วยแบบไม่รู้เนื้อรู้ตัวตัว

“เสียวจนต้องยกสะโพกตามเลยเหรอวะ?” รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของคนหล่อเป็นอะไรที่น่ากลัวสำหรับเด็กหนุ่มในตอนนี้ สายตาคมจ้องมองรอยจีบสีหวานที่กำลังหุบเข้าหากันช้าๆ ก่อนที่ธันจะปล่อยสองขาที่อ่อนแรงของอะตอมแล้วลุกขึ้นไปจัดการถอดกางเกงยีนส์ของตัวเองที่กลายเป็นอะไรที่เกะกะออกไปให้พ้นตัว

คนตัวเล็กตาเบิกโพลงทันทีที่ได้เห็นอาวุธร้ายประจำกายของเขาที่มีขนาดใหญ่กว่าของตัวเองหลายเท่าซึ่งกำลังชี้มาที่เขา ส่วนปลายหัวบานมันวาวไปด้วยน้ำเมือกลื่นที่เคลือบอยู่

‘มันจะเข้ามาได้ยังไง?’

ธันกลับมาจับข้อเท้าเล็กทั้งสองข้างแล้วแยกมันออกจากกันอีกครั้งอย่างง่ายดาย

“อื้อออ!! อ่าาา!!” อะตอมพยายามจะขัดขืนแล้ว แต่ทว่าแรงของคนตัวเล็กนั้นมีหรือที่จะสู้คนตัวโตได้ สิ่งเดียวที่ทำได้คือหลับตา

“เมื่อกี้แค่นิ้ว แต่คราวนี้ของจริง” ธันจับเรียวขาเล็กพาดยาวมาถึงไหล่กว้าง โดยใช้แขนข้างหนึ่งโอบล็อกขาคนตัวเล็กเอาไว้ไม่ให้ดิ้น ก่อนที่จะเอื้อมมืออีกข้างมารูดรั้งท่อนเอ็นของตัวเองสองสามครั้งแล้วจับส่วนหัวบานไปถูไถรอบๆ รอยจีบสีหวานเป็นการเตรียมพร้อม

พรวดดด!!

ร่างเล็กสะดุ้งเฮือกดิ้นพล่านด้วยความเจ็บ เด็กหนุ่มรู้สึกได้ถึงร่างกายที่กำลังจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ ความเจ็บร้าววิ่งไปทั่วร่าง มันเป็นความเจ็บที่สุดในชีวิต

“โอ๊ย!!” ซีซ่าร์ร้องเสียงหลงแล้วรีบถอนท่อนเอ็นออกมาจากปากคนตัวเล็กหลังจากที่อะตอมออกแรงกัดซีซ่าร์น้อยอย่างไม่รู้ตัว ก่อนที่เขาจะหันไปโวยใส่ธัน “ไอ้ห่าธัน! แม่งของกูเกือบขาดแล้วไหม!!”

“หึ! ก็แค่เกือบขาด อย่าเยอะ อืม” ธันกัดฟันตอบอีกคนไป ทั้งที่ของเขาก็เจ็บไม่ต่างกันเพราะช่องทางนั้นไม่ยอมเปิดทางให้เขาง่ายๆ

“จะ เจ็บ!! เอามันเอาออกไปนะ ฮือๆ ผมขอร้องล่ะ อื้อ มันเข้าไม่ได้หรอก” อะตอมร้องห้ามจนสุดเสียงทั้งน้ำตาแต่ธันก็ไม่ได้ใส่ใจจะฟังเพราะคนหน้ามึนยังคงตั้งหน้าตั้งตาออกแรงดันท่อนเอ็นให้กดลึกลงไปเรื่อยๆ

ให้หยุดตอนนี้ใครมันจะไปทำได้วะ?

“ไอ้ธัน มึงถนอมน้องมันบ้างซิวะ พวกกูยังไม่ได้เอาเลยนะเว้ย!” ธีผละจากยอดอกสีหวานหันไปว่าธัน ก่อนจะเอามือมาลูบผมนิ่มๆ ของคนตัวเล็กที่กำลังร้องไห้อย่างหนักเพื่อปลอบขวัญ

“เรื่องมากฉิบหาย เออ! งั้นกูจะทำมันเบาๆ ให้ แล้วกูก็จะทำให้เห็นว่ามันเข้าได้!” พูดจบ ร่างหนาก็กัดฟันถอนท่อนเอ็นออกมาจนเกือบจะหลุด ก่อนที่เขาจะออกแรงกระทุ้งมันกับเข้าไปอีกครั้ง

กึก!

กึด!

เสียงกล้ามเนื้อฉีกขาดดังก้องเข้ามาในหัวของอะตอม เมื่อท่อนเอ็นทั้งหมดถูกดันเข้าไปจนสุดโคน อะตอมตัวสั่นหนักกว่าเดิมแถมยังไม่กล้าขยับตัวด้วยเพราะความเจ็บที่และจุกกำลังรุมเล่นงานคนตัวเล็กอยู่

กลิ่นเลือดโชยขึ้นมาแตะจมูก อะตอมยอมแพ้แล้ว คนตัวเล็กไม่เหลือเรี่ยวแรงแม้แต่จะขยับตัวอีกต่อไปแล้ว

“ซี๊ด! แม่งโคตรฟิตเลยว่ะ ตอดลูกกูถี่ฉิบหายเลย อ่า” ธันครางเสียงกระเส่าเมื่อช่องทางเล็กบีบรัดท่อนเอ็นของเขาอย่างหนักหน่วงไม่แพ้กันจนคนหื่นทนการจู่โจมต่อไปอีกไม่ไหวจึงเริ่มขยับสะโพกเข้าออกช้าๆ เพื่อคลายความอึดอัด

ซึบ ซาบ!

“อ๊ะ!! อย่าขยับนะ ฮึก! อะ เจ็บ!” เป็นอีกครั้งที่คนตัวเล็กต้องร้องเสียงดังลั่นด้วยความเจ็บ เมื่อคนตัวโตขยับตัวทั้งที่เขายังไม่พร้อม มือเล็กทั้งจิกทั้งข่วนท่อนแขนของธันที่ล็อกขาตัวเองเอาไว้จนมีเลือดไหลซึมออกมา แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้นธันก็ยังไม่ยอมปล่อยอยู่ดี

“ซี๊ด! มึงชอบเล่นเจ็บๆ งั้นเหรอวะ?” สายตาดุดันมองหน้าคนตัวเล็กอย่างหงุดหงิด เขาไม่ได้เจ็บขนาดที่ทนไม่ได้แต่เขาแค่รำคาญมากกว่า ก่อนที่คนหน้ามึนจะตอบโต้คนตัวเล็กด้วยการถอนท่อนเอ็นออกมาจนเกือบจะหลุด เสี้ยวหน้าหล่อปรากฏรอยยิ้มร้ายที่มุมปาก จากนั้นก็กระแทกยัดท่อนเอ็นลงไปใหม่อีกครั้งแบบเน้นๆ

ปัก!

“อ๊ะ!” อะตอมสะดุ้งโหย่ง ร่างเล็กอ่อนยวบหมดแรงต้านทานแล้ว

ปัก!

“อ๊ะ มะ ไม่นะ อื้อออ ฮึก!” อะตอมพยายามบิดตัวหนี แต่ก็ถูกมือหนาจับกดรั้งยึดสะโพกเล็กเอาไว้แน่น

“ชอบแบบเจ็บๆ ไม่ใช่รึไง?”

“มะ ไม่ไหวแล้ว ฮึก เจ็บ อาแทนช่วยอะตอมด้วย ฮึก!” ใบหน้าหวานเหยเกเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตาที่ไหลออกมาไม่หยุด เด็กน้อยพร่ำเพ้อขอความช่วยเหลือจากแทนไทที่ไม่ได้อยู่ที่นี่ และยิ่งไม่รู้ด้วยว่าตอนนี้หลานรักของตัวเองกำลังโดนรังแก

ปัก ปัก ปัก!

เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังลั่นห้องอย่างหยาบโลน เหงื่อเม็ดเล็กๆ ผุดซึมขึ้นมาบนหน้าหล่อ ยิ่งทำให้หน้านิ่งๆ แบบนั้นดูหล่อมากขึ้นไปอีก แต่นั่นคงไม่ใช่กับคนที่โดนข่มขืนอย่างอะตอมแน่ๆ

ร่างบางที่ไม่มีเรี่ยวแรงเหลือพอจะต่อต้านจึงจำยอมปล่อยให้คนตัวโตทำอย่างเอาแต่ใจ ก่อนสองมือหนาจะเลื่อนไปจับข้อเท้าของคนตัวเล็กแล้วแยกมันออกให้กว้างที่สุด

“อะ อือ ฮึก ฮือ” อะตอมครางเบาๆ สลับกับเสียงร้องไห้ เมื่อความเจ็บค่อยๆ ทำให้สติของคนตัวเล็กเริ่มเลือนลาง แม้ว่าธีกับซีซ่าร์จะช่วยกันดูดเม้มหัวนมของคนตัวเล็กจากที่เคยเป็นสีชมพูสวยจนเปลี่ยนเป็นสีแดงสดก็ไม่ช่วยดึงสติคนตัวเล็กให้กลับมาได้

“อืมแม่ง! โคตรมันเลยว่ะ ซี๊ด! กูจะแตกแล้ว อ่า!” ร่างหนาเริ่มกระตุกเกร็ง ความร้อนผ่าววิ่งมารวมอยู่ที่ส่วนปลายท่อนเอ็นแล้ว ธันเร่งจังหวะการกระแทกเข้าใส่ช่องทางรักอย่างถี่ยิบ จนเสียงเนื้อกระทบกันดังรัวๆ

ปัก ปัก ปัก!

“อะ.. อื้อออ” อะตอมครางออกมาเพราะความรู้สึกแปลกๆ ที่กำลังเกิดขึ้น ความเจ็บที่เกินจะรับได้ในตอนแรกมันค่อยๆ ลดลง ถึงจะยังเจ็บอยู่แต่มันก็มีอีกความรู้สึกหนึ่งที่สอดแทรกเข้ามาแทนด้วยเหมือนกัน ซึ่งเขาก็ไม่รู้จะเรียกความรู้สึกนี้ว่าอะไรดี

“เสียวก็ครางออกมาเลย ไม่ต้องเก็บไว้ ซึ๊ดดด!”

“ผะ ผมไม่ได้เสียว อื้อออ ซักหน่อย ฮึก!” คนตัวเล็กรีบปฏิเสธทั้งที่ไม่อยากจะพูดกับคนหน้าด้านอย่างธันเลยด้วยซ้ำ

“กูไม่ชอบคนโกหก” ธันลงโทษคนโกหกด้วยการเร่งกระแทกสะโพกอัดลงไปไม่ยั้งจนร่างเล็กสั่นสะเทือนไปทั้งตัว ในที่สุดลมหายใจของเด็กน้อยก็เริ่มขาดหายเป็นช่วงๆ แถมเผลอขยับสะโพกสวนกลับธันไปเองด้วยเหมือนกัน

ปับ ปับ ปับ..

“อะ ผมไม่ไหวแล้ว ผมปวดฉี่ อื้อ” อะตอมบิดตัวไปมาอย่างอึดอัด คนตัวเล็กไม่อยากจะอับอายต่อหน้าคนพวกนี้อีกแล้ว ถ้าถึงขนาดที่เขาโดนเอาจนฉี่แตกมันคงทำให้คนตัวเล็กไม่รู้ว่าจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนแน่ๆ

“มึงไม่ได้เจ็บเยี่ยวหรอก มึงแค่ใกล้จะเสร็จเท่านั้นแหละ อ่า”

“มะ ไม่ ฮึก พอก่อนผมปวดฉี่จริงๆ ครับ”

“อยากเยี่ยวก็เยี่ยว แต่กูไม่ปล่อยมึงหรอก อ่า แน่นฉิบหาย”

“อื้อ..” ในที่สุดท่อนเอ็นเล็กที่ไม่มีใครไปแตะต้องของอะตอมก็พ่นธารลาวาสีขาวออกมาจนเลอะหน้าท้องตัวเอง แถมส่วนหนึ่งยังกระเด็นไปโดนปลายคางของธีกับซีซ่าร์ที่กำลังดูดเม้มก้อนเนื้ออกของเขาอีกด้วย

“ซี๊ด! เสร็จก่อนเหรอวะ? ดีงั้นคราวนี้เป็นตากูบ้าง” ธันกัดฟันแล้วขยับกระแทกสะโพกเข้าใส่ถี่ยิบ

ปับ ปับ ปับ..

“กะ กูเสร็จแล้ว อ่าส์!!” สิ้นเสียงของธัน อะตอมก็รู้สึกร้อนวาบในช่องท้องน้อยทันทีที่น้ำลาวาสีขาวขุ่นถูกฉีดเข้าไปทุกหยาดหยด

เพราะเขาไม่ได้ใส่ถุงยางด้วย

ร่างแกร่งมีเหงื่อท่วมตัว เขายกมือขึ้นปาดเหงื่อบนใบหน้าหล่อแต่ก็ยังไม่ยอมถอนแท่งร้อนออกไปซักที

“ไอ้ธันเสร็จแล้วก็ออกไปซักที กูจะได้เอาเข้าไปมั้ง!” ธีที่ลุกขึ้นมาก่อนซีซ่าร์รีบบอกกับธันไป ธันยักไหล่และยอมถอนแก่นกายตัวเองออกอย่างเสียดาย เพราะใจจริงเขาอยากจะเอามันจนถึงเช้าเลยด้วยซ้ำ

ป๊อก!

เสียงท่อนเอ็นใหญ่ที่หลุดออกมาดังอยู่ในหัวคนตัวเล็กพร้อมอาการสะดุ้งเสียวและโล่ง น้ำรักสีขาวขุ่นค่อยๆ ไหลย้อนกลับออกมา แต่ก็มีบางส่วนที่ผสมกับเลือดจนกลายเป็นสีชมพูจางๆ ไหลย้อนตามออกมาด้วย

“เชี่ย! มึงเล่นจนน้องมันฉีกเลยเหรอวะ?” ธีที่แทรกตัวเข้าไปแทนที่หันไปโวยใส่ร่างสูงที่เพิ่งจะหยิบผ้าเช็ดตัวขึ้นมาพันรอบเอวตัวเองหลวมๆ ก่อนจะนั่งลงบนเก้าอี้ตัวเล็กที่แบบไม่ได้ใส่ใจคนที่พูดเท่าไหร่ ถ้ามันไม่ฉีกต่างหากล่ะที่เรียกว่าแปลก

“แสดงว่ามึงเห็นใจมันและจะไม่เอาต่อ?” ธันว่าแล้วเหยียดขาขึ้นไปวางบนโต๊ะเครื่องแป้ง

“บางทีมึงต้องหัดแยกแยะให้ออกระหว่างกูบ่นกับกูปฏิเสธนะเพื่อน” ธีพูดพร้อมกับจัดการถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกแล้วโยนลงพื้นไป

“หึ! แล้วทำมาเป็นปากดี” ธันไหวไหล่เล็กน้อย เพราะรู้อยู่แล้วว่าธีเองก็คงจะไม่ยอมพลาดเรื่องนี้แน่ๆ ไม่อย่างนั้นแท่งร้อนของมันคงไม่แข็งจนชี้โด่ใส่หน้าเขาแบบนั้นหรอก

ธีเลิกสนใจเพื่อนเลวแล้วเพราะไม่อยากจะต่อปากต่อคำอะไรอีก มันเสียเวลา ก่อนจะยกขาทั้งสองขึ้นแล้วดันเป็นรูปตัวเอ็มอีกครั้ง จากนั้นจึงสาวรูดท่อนเอ็นอวบสีขาวขึ้นลงเป็นการวอร์มอัพ

“พะ พี่ธี ยะ อย่าทำผมเลยนะครับ ผะ ผมไม่ไหวแล้ว ฮือ” คนตัวเล็กส่งเสียงขอร้องแต่มันก็เบาเกินกว่าที่คนหื่นจะเห็นใจ ก่อนที่ใบหน้าหล่อจะกระตุกยิ้มร้ายที่มุมปากแล้วพูดไปว่า

“งั้นกูจะพยายามทำเบาๆ ให้แล้วกัน”