บทที่ 9 ไข้ขึ้น

‘อื้ออ.. แสบ!’

มันเป็นความคิดแวบแรกทันทีที่อะตอมรู้สึกตัวขึ้นมาในชุดนอนตัวหลวมโพล้งที่ถูกใครก็ไม่รู้ใส่ให้ ตอนนี้ในหัวสมองของเด็กหนุ่มได้แต่หวนคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน ทำไมอาแทนไทของเขาถึงได้ส่งให้เขามาเจอกับคนบ้าโรคจิตพวกนี้ด้วยนะ

ทั้งที่อยากจะให้มันเป็นแค่ฝันร้ายแต่ความเจ็บที่รู้สึกอยู่ก...