บทที่ 10 ไร้เยื่อใย
บทที่ 9
ไร้เยื่อใย
ดูเหมือนว่าคำสั่งของเหมราชมันจะไม่ได้ผล เมื่อคนจับไข้ยังคงหลับใหลและพร่ำเพ้ออยู่ แต่แล้วก็ต้องแปลกใจเมื่อคำพูดหญิงสาวแปรเปลี่ยนเป็นอย่างอื่น เขารู้สึกถึงสิ่งผิดปกติในน้ำเสียงและความหวาดกลัวที่แทรกแซงเข้ามาแทนที่
“หอมกลัว มันมืด...อย่าทิ้งหอมไว้คนเดียวแบบนี้ หอมกลัว...ฮึก ฮือ หอ...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 บทนำ
2. บทที่ 2 ห้องหอไร้เงา
3. บทที่ 3 ฆาตกร
4. บทที่ 4 คืนพร่ำรัก
5. บทที่ 5 คนเป็นที่ยังเจ็บปวด
6. บทที่ 6 ปมในใจ
7. บทที่ 7 เสี้ยวความรู้สึก
8. บทที่ 8 งานเลี้ยง
9. บทที่ 9 พิษยา
10. บทที่ 10 ไร้เยื่อใย
11. บทที่ 11 เงาฆาตกร
12. บทที่ 12 กระจกสะท้อนความเจ็บปวด
13. บทที่ 13 ราตรีที่ไร้ดาว
14. บทที่ 14 เศษความจำ
15. บทที่ 15 ร่องรอยบาดแผล
16. บทที่ 16 กระท่อมและลำธาร
17. บทที่ 17 16.21.14.12.8.20. Ubarl
18. บทที่ 18 ห่วงใย
19. บทที่ 19 ปรักปรำ
20. บทที่ 20 หมู่บ้านแสงดาว
21. บทที่ 21 แสงจันทร์หม่น
22. บทที่ 22 ไม่ได้หมดรักแต่หมดแรง
23. บทที่ 23 ทีใครทีมัน
24. บทที่ 24 ต้นตอ
25. บทที่ 25 รับรู้รสชาติ
26. บทที่ 26 น้องน้อย
27. บทที่ 27 ใจหล่น
28. บทที่ 28 พังทลาย
29. บทที่ 29 แตกสลาย
30. บทที่ 30 เรียกคืนดวงใจ
31. บทที่ 31 ส่วนหนึ่งในความสุข
32. บทที่ 32 ดอกไม้ที่เบ่งบาน
33. บทที่ 33 บทส่งท้าย สุดที่รักของดวงใจ
ย่อ
ขยาย
