บทที่ 70 อดีตของรมณ

เสียงร้องไห้ที่ดังแว่วมาปานจะขาดใจของใครอีกคนในห้อง เรียกสติคนที่เริ่มมึนด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ในมือให้หันกลับไปมองต้นเสียงด้วยแววตาคุกรุ่น บรรยากาศดีๆ แบบนี้มันไม่น่าจะต้องมีเรื่องอะไรมาทำให้คนอย่างเธอต้องขุ่นมัวในใจได้อีกแล้ว

อีกแค่นิดเดียวทุกอย่างจะจบ หลังจากที่อลงกรณ์มาตามแผนทุกอย่างจะจบลงและหลังจา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ