การเติบโตของผู้หญิง

พิษรักมาเฟียร้าย

มาร์วิน & พราวมุก

เพราะอุบัติเหตุในวัยเยาว์ครั้งนั้นทำให้เธอต้องเข้ามาอยู่ในคฤหาสน์ของมาเฟียอารมณ์ร้ายเอาแต่ใจคนนี้…

“พี่จะทำแบบนี้ไม่ได้นะคะ เราเป็นพี่น้องกันนะ”

“เสียใจด้วย ฉันไม่เคยเห็นเธอเป็นน้องสาว แล้วตอนนี้ฉันก็จะเอาเธอทำเมียด้วย”

อัคนีพารถเข้ามาจอดที่หน้าสำนักงานเขต อรอมลยังนั่งร้องไห้มาตลอดทาง สิ่งที่เกิดขึ้นมันเลวร้ายที่สุด เกินกว่าที่เธอจะรับไหว อัคนีร้ายกาจและเย็นชาเกินไปแล้ว เขายังมีหัวใจอยู่ไหม
“ลงมา” เสียงเรียกของชายหนุ่ม ปลุกหญิงสาวให้ออกจากภวังค์ความคิด ตากลมโตมองหน้าเขา ก่อนจะมองเลยไปยังสำนักงานเขตที่อยู่ด้านหลังเขา
“มาที่นี่ทำไม” ถามพร้อมกับปาดน้ำตาออกจากแก้ม
มองหน้าเขาด้วยสายตาไม่ไว้วางใจ
“อยากจดทะเบียนสมรสไม่ใ...

"หย่าให้ฉัน...แล้วนายจะไปเอากับใครก็เชิญ!"

"แก้ผ้าสิ..."

"ว่าไงนะ!"

"ไม่อยากให้ฉันเอากับใคร เธอก็ทำหน้าที่ 'เมีย' สิ"

"ฟรานซิส! มากไปแล้วนะ!"

"งั้นฉันทำหน้าที่ 'ผัว' แทนละกัน!"

เขามันชั่วร้ายที่สุด! หน้ามึน! กวนประสาท!

ทำไมสามีของฉันต้องเป็นไอ้ผู้ชายอันตรายแถมนิสัยดิบเถื่อนอย่างหมอนี่ด้วย!

ใครบอกแต่งงานกันแล้วเดี๋ยวก็รักกัน

ฉันมีแต่จะเกลียดเขามากขึ้น! มากขึ้น! และโคตรมากขึ้น!

รักร้ายคู่หมั้นอันตราย

เธอทิ้งเขาไป 2 ปีหลังจากหมั้นตามความต้องการของผู้ใหญ่และผลประโยชน์ธุรกิจ

เขารักเธอที่สุดแต่หยุดเจ้าชู้ไม่ได้ ถึงจะยกให้เธอเป็นที่หนึ่ง แต่ก็มีที่สอง ที่สาม...ตามมาเสมอ

---- | ----

“ทำไมละลูกปลาเสี่ยไม่ดีพอรึไง”

“ดีค่ะ แต่ลูกปลาเกลียดคนเจ้าชู้”

‎- เสี่ยอิฐ ลูกปลา -

เวลาออกข้างนอกอย่าทำเหมือนรู้จัก (ถ้าผู้ว่าจ้างไม่อยากรู้จัก)
อย่ามีใครอื่นระหว่างที่อยู่ในสัญญา
ห้ามรัก อย่าแสดงอาการหึงหวงผู้ว่าจ้าง
ผู้ว่าจ้างสั่งอะไรต้องทำตาม
หลังจากหมดสัญญาทั้งคู่คือคนแปลกหน้า
ยังมีอีกหลาย ๆ ข้อ ในเอกสารแผ่นนี้
“ต้องขนาดนี้เลยเหรอคะ” หลังจากอ่านคร่าว ๆ ฉันจึงเกิดความสงสัยเพราะดูแล้วมันวุ่นวาย จะต้องมาเซ็นอะไรแบบนี้ทำไม หมดสัญญาก็แยกย้าย แค่นั้นก็จบ
“เพราะที่ผ...

"บัวรักพี่แทนนะ"
"พี่ก็รักบัว"
"อย่าทิ้งบัวนะ"
"คำนี้พี่ต้องเป็นคนบอกกับบัวถึงจะถูก อย่าทิ้งพี่นะ สงสารพี่บ้างนะบัว"
"พี่แทน...ทำไมพี่พูดแบบนี้ บัวรักพี่ที่สุด และมันจะเป็นอย่างนี้ตลอดไป ที่บัวทำไปทั้งหมดก็เพื่ออนาคตของเรา พี่แทนเข้าใจบัวใช่ไหม ตลอดเวลาที่บัวอยู่เชียงใหม่ ไม่มีเวลาไหนที่บัวไม่คิดถึงพี่ อยากกลับบ้านวันละสามเวลา แต่ก็ต้องอดทนเอาไว้ บัวดีใจนะที่พี่รอบัว" มือบางลูบลงบนซีกหน้าคมคาย น้ำ...

เจียวเอินจวิ้น ฮองเฮาผู้เลอโฉม การแก่งแย่งชิงดีชิงเด่นในวังหลังนั้นเป็นมาทุกสมัย และเจียวเอินจวิ้นคือผู้กุมอำนาจนั้น

ฮึก!! กระบี่เรียวยาวบักลงที่กลางอกพระนาง ผู้ที่ถือกระบี่นั้นไม่ใช่ใคร องค์รัชทายาท โอสรพระองค์เดียวของนางอำนาจมันหอมหวานขนาดนั้นเลยเหรอ บุตรถึงลงมือสังหารมารดาได้อย่างเลือดเย็นขนาดนี้

เหนื่อยเหลือเกินกับการแย่งชิง เหนื่อยเหลือเกินกับการยื้ออำนาจเอาไว้ในมือ หาได้มีใครรักนางด้วยความ...

การที่เธอก้าวเข้ามาในชีวิตของเขาด้วยความจำยอมนับว่าผิดมหันต์แล้ว
หากแต่การก้าวเข้าไปอยู่ในหัวใจของเขานับว่าผิดยิ่งกว่า
เขาหมางเมินเย็นชา...ไม่เคยคิดแลเธอแม้แต่หางตา
เพราะแม้นว่ากายเราจะแนบชิดติดอยู่ในพิศวาสอันหวานหวามร่วมกัน
แต่ใจของเขานั้นแนบชิดอยู่กับใครอีกคน ที่เธอไม่อาจเบียดแทรกได้เลย

“ทีหลังไม่ต้องยุ่งวุ่นวายทำอะไรให้ฉันกินหรอก”
“ทำไมคะ ในเมื่อดาเป็นภรรยา ก็ต้องมีหน้าที่ทำให้สามีกิน”
"เธอก็ร...

ภาพที่เห็นในวันครบรอบแต่งงานทำให้หัวใจของ 'เซลีน' แหลกสลาย
แต่ก่อนจะยอมปล่อยมือ 'องศา' ไป เธอยื่นเงื่อนไขรั้งเขาไว้ได้เพียงสามเดือน
แผนการเอาคืนจึงเริ่มขึ้น...



"อยู่กับฉันอีกสามเดือน... แค่สามเดือน แล้วฉันจะปล่อยนายเป็นอิสระ จะไม่แฉนายด้วย"

"เหอะ!" เขาแสยะยิ้มกวนอวัยวะเบื้องล่าง "ในสามเดือนนี้เธอจะบอกว่าไม่เป็นไร ขอแค่ได้อยู่กับฉันก็พอ เรื่องอื่น ๆ เธอจะไม่สนใจแล้วให้อภัยฉันงั้นเหรอ"

เซล...

ความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืนกับผู้ชายแปลกหน้า
อาจผ่านพ้นไปจากชีวิตของมีนา
ถ้าหากว่า เขา ไม่ใช่เจ้านายคนใหม่ของเธอ
และไม่ใช่พี่ชายของแฟนเก่าที่เคยตัดความสัมพันธ์
ต้นเหตุของความอัปยศในคืนนั้นที่เธอกินเหล้า
จนเมามายแทบไม่ได้สติ

นี่!! คุณจะพูดจาดูถูกคนอื่นแบบนี้ไม่ได้นะ!

แล้วจะให้พูดว่าอะไร ให้พูดว่า...เธอน่าเย็x ดีนะเวลาโกรธ แบบนี้ดีมั้ย?

เธอถูกจ้างมาด้วยเงินแสนแพงเพียงเพื่อเป็นภรรยาในนามของเขา
ผู้ชายจอมกะล่อนและเจ้าชู้จนใครๆขนานนามว่าคาสโนว่าฆ่าไม่ตาย
งานหนักจึงตกกับนักเขียนสาว ภรรยากำมะลออย่างเธอ !
ไหนจะต้องปะทะกับแม่สามีตัวแสบไม่เว้นวัน !
ไหนจะหัวใจของตัวเองที่ไหวหวั่นไปกับเสน่ห์ร้ายของเขา

"ว่าแต่ว่าคุณจะให้ฉันทำหน้าที่ยังไงบ้าง”
“หน้าที่เมียเขาทำกันยังไงล่ะ คุณก็น่าจะรู้ดีไม่ใช่เหรอ หึหึ”
“คุณอย่าพูดบ้าๆ” ดูจากสีหน้าและน้ำเส...

“วิธีเดียวที่จะทำให้เธอได้อยู่กับเอวาตลอดไปนั่นก็คือ...”
นัยน์ตาสีเขียวจัดของเขามืดลึกมากขึ้นเรื่อยๆ ขณะที่เท้าแกร่งก้าวเดินมาหยุดตรงหน้าของหล่อน กลิ่นไอนักล่าจากกายหนุ่มมีผลต่อจังหวะการเต้นของหัวใจสาวยิ่งนัก ตัวหล่อนสั่นเทา ดวงใจเต้นแรงราวกับจะหลุดออกมาจากขั้วเสียให้ได้
“จดทะเบียนสมรสกับฉัน”
“ห๊า...?!”
นี่หล่อนหูฝาดไปหรือเปล่านะ
“คุณ... คุณพูดว่าอะไรนะคะ”

การแต่งงานที่เกิดขึ้นจากความไม่เต็มใจมันก็แย่พออยู่แล้ว
แต่มันยิ่งเจ็บมากกว่าเดิม เมื่อต้องได้มาแต่งกับคนที่ตัวเองแอบซุกเอาไว้ห้วงคำนึงตลอดมา โดยที่รู้ดีอยู่เต็มอกว่าอีกฝ่ายนั้นมีคนรักอยู่แล้ว
ภายใต้ข้อตกลงอันแสนเย็นชาที่เกิดขึ้นก่อนแต่ง

เธอและเขาจะเก็บซ่อนความรู้สึกของตัวเองไว้ได้นานแค่ไหน
สุดท้ายการแต่งงานที่เกิดจากเงินเป็นตัวแปรและมีกำแพงทิฐิกั้นเอาไว้สูงลิ่ว มันจะจบลงเช่นไร

ดอมมินิค ไทเลอร์ ต้องทิ้งชีวิตสุขสงบในป่าสนโบราณเพื่อกลับมาดูแลกลุ่มบริษัทไทเลอร์ พาวเวอร์ กรุ๊ป ผู้นำและยักษ์ใหญ่ด้านพลังงานของสหรัฐเมื่อบิดาของเขาเสียชีวิตกะทันหัน เขากลับมาพบ รสิกา ลูกสาวของ กะรัต แม่บ้านคนสนิทซึ่งถูกตั้งข้อสงสัยว่ามีส่วนรู้เห็นในการตายของบิดา เขาตั้งข้อเกลียดชังและพยายามทุกวิถีทางเพื่อจะบีบบังคับให้เด็กสาวคนนั้นคายความลับในสิ่งที่แม่เธอทำออกมาให้ได้

เพราะถูกคนรักชั่วหลอกใช้จนต้องตกตายยกตระกูล ความคับแค้นใจอัดแน่นเสียจนแทบกระอักโลหิต หากมีโอกาสอีกครานางจะแก้แค้นคืนให้สาสม แม้จะต้องอยู่ในร่างสตรีนางอื่นยอมสิงศพคืนชีพ แลกด้วยทั้งหมดของชีวิตนางก็จะทำ

เพราะความดื้อรั้นเอาแต่ใจทำให้เธอมาเหยียบที่อิตาลีตามความฝัน ทว่าความหวาดกลัวบวกกับความกล้าอันน้อยนิดทำให้เธอได้พบกับเซเลโน่ ชายหนุ่มที่มีดวงตาดุดันน่ากลัวและมีเสน่ห์จนน่าค้นหา ทว่าเส้นทางรักไม่ได้ง่ายอย่างที่คิดเมื่อเธอตกเป็นเชลยของเขาอย่างไม่ได้ตั้งตัว

... จากสาวใช้แสนต่ำต้อย ก้าวขึ้นสู้จ้าวหัวใจของจอมอหังการ ...

หนึ่งคือจอมอหังการ...
ราฟาล การ์รัสโซ่ มหาเศรษฐีหนุ่มพันล้านชาวตุรกี พี่ใหญ่แห่งตระกูลดังแห่งอิสตันบลู ‘การ์รัสโซ่’
ชายหนุ่มเปรียบประดุจมัจจุราชจากขุมนรก เขาเหี้ยมโหด เลือดเย็น แต่ก็เซ็กซี่สุดใจขาดดิ้น
นัยน์ตาคมกริบที่ไม่ผิดจากเครื่องมือสะกดจิตประกาศชัดว่าราฟาลนั้นอันตรายและจอมบงการมากแค่ไหน
ความเอาแต่ใจฉายชัดออกมาพร้อมๆ กับรอยยิ้มหยัน...

“เรนิส นม เด็ก 18 จริงปะเนี่ย...”

“อยากรู้ลองเปิดดูได้ ไม่ได้ห้ามน๊า...” กล้ามากที่ท้าเขาเช่นนี้

^_^

“ไม่กลัวฉัน ทำไมดีไม่ร้ายรึ”

“ก็รู้ว่าชอบ แล้วทำไมต้องกลัว”

“ทำไม...อยากได้ฉันมากขนาดนั้นเชียว”

“แล้ว ได้ปะละ...”

“แรดวะ...”

มาคัสแสยิ้ม ด้วยสีหน้าสะใจ เมื่อเขาไม่คิดสนใจ เด็กแก่แดดที่นอนตรงหน้า

“ถึงฉันจะ แรด แต่แรดแค่กับพี่คนเดียว...ไม่ได้มั่วเหมือนใครบางคน”

ตลอดเวลาที่ผ่านมา...เขาผลักใสเธอออกจากชีวิตอย่างร้ายกาจ
ไม่ติดต่อ ไม่สนใจ ราวเธอไม่เคยมีตัวตน
ปล่อยให้เธอเจ็บปวด อ้างว้างและแสนเดียวดาย
กระทั่งวันนี้...วันที่ร่างกายและหัวใจเข้มแข็ง
เขากลับเข้ามาเอ่ยอ้างว่า เธอคือ ‘สมบัติส่วนตัว’


“คุณเคยรู้ตัวเองไหมคะว่าเป็นคนที่...เห็นแก่ตัว เห็นแก่ได้ หน้าไม่อายที่สุดในโลก”
คมคายเลิกคิ้วตาเปล่งประกายพลางอมยิ้มยั่วเย้า เธอมองค้อนแล้วสะบัดหน้าหนีไปทา...