โรแมนติก

“เธอโกหก ฉันเป็นแฟนคนแรกของเธอ เป็นทุกอย่างของเธอ เธอไม่มีทางจะลืมฉันได้ และเรามีลูกด้วย…!”
เพี้ยะ!
“คุณกับฉันเราไม่รู้จักกันมาก่อน คุณกับฉันเราไม่เคยเป็นแฟนกัน เราไม่เคยมีสตอรี่ดี ๆ ร่วมกัน คุณไม่ใช่ทุกอย่างของฉัน ฉันไม่จำเป็นต้องลืมคุณ เพราะฉันไม่เคยจำคุณ และคุณกับฉันเราไม่เคยมีลูกด้วยกัน คนที่ฉันรัก คนที่เป็นทุกอย่างของฉัน คนที่ฉันจำไม่เคยลืม คนที่เป็นพ่อของลูก และคนคนเดียวที่ฉันจะรักตลอดไปก็คื...

การวิ่งตามผู้ชายทำเธอให้เธอจนตรอก...เพราะไม่อยากทำให้พ่อเสียใจ จำต้องขอร้องให้เขายอมรับการแต่งงาน 'แล้วเธอจะรู้ว่าการแต่งงานกับฉัน! มันคือนรก!'

นายแพทย์หนุ่มเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาสไตล์อปป้าเกาหลีค่อย ๆ ปรือตาขึ้นมอง หากแต่ภาพที่เห็นกลับพร่ามัวจนไม่รู้ว่าตอนนี้กำลังทำอะไร อยู่ที่ไหน…และกับใคร
“อื้อ~” เสียงครางแหบพร่าดังขึ้นเบา ๆ ช่วยปลุกให้หญิงสาวที่นอนเปลือยกายอยู่ด้านหลังเขารู้สึกตัวตื่นด้วย เธอปรือตาขึ้นมาด้วยความยากลำบาก แต่ทันทีที่สมองเริ่มประมวลผลความปวดหนึบตรงกลางกายก็ตรงเล่นงานจนใบหน้าสวยเหยเก
“อ๊ะ…” หญิงสาวเปล่งเสียงครางเบา ๆ แล้วก...

...เพลิงแค้น คร่าผลาญ ราญรอน
บ่วงร้อน กลายรัก สลักใจ...

เขา.. เมฆา หนุ่มบ้านนอกผู้มีหัวใจรักอันบริสุทธิ์หนึ่งเดียวเพียงเธอ..
แก้วตา..สาวน้อยแสนอาภัพ ผู้สูญเสียและถูกกระทำคราแล้วคราเล่า
อ้อมกอดอันอบอุ่นด้วยรักล้นใจ ไม่สามารถปกป้องเธอได้จากพวกเดรัจฉาน
...เธอพรากจากไปอย่างไม่มีวันหวนคืน
รักมากเพียงไหน ยิ่งแค้นใจทบเท่าทวีคูณ
เพลิงแค้นหล่อหลอมให้หัวใจอันอ่อนโยนกลับแข็งกร้าว คุโชน อาฆาต

เธอ.. พราวฟ้า ...

ไตรทศ พ่อเลี้ยงหนุ่มหล่อแต่ดุดัน กินเหล้าเมาและเข้าห้องผิดในคืนนั้น ทำให้เขาต้องรับผิดชอบ หทัยภัทร ตามความต้องการของพ่อแม่ฝ่ายหญิง ทั้งที่เขารักกับ รติมา ลูกพี่ลูกน้องของหล่อนมาก่อน เขาจำใจรับเธอเป็นเมียถูกต้องตามกฎหมาย แต่ตลอดเวลากลับแสดงออกและย่ำยีให้เธอเจ็บช้ำเจียนตาย หทัยภัทรต้องทนอยู่กับความเกลียดชังจากสามีที่ไม่เคยรัก หากแต่เธอยอมจำทนมีชีวิตอยู่เพื่อเยื่อใยสุดท้าย ลูก ข้อโซ่บอบบางที่เธอจะไม่...

"ถ้าฉันปล่อยเด็กไว้ที่นี่จะอยู่ได้มั้ย"
"แม่งเอ๊ย ภาระฉิบหาย..!"
"ฉันไม่ชอบเด็กดื้อมันน่ารำคาญ...!"
"หนูดื้อตอนไหนออกจะน่ารัก"
"น่ารักกับผีนะสิ...!"

ลูก' ของขวัญจากพระเจ้า...แต่หากมาในเวลาที่ไม่สมควรล่ะ?
มันคือหายนะ!! เพราะอนาคตที่แสนงดงามจะจบลง
ปูชิดา...ผู้หญิงสุดอาภัพเธอ 'เลือก' ที่จะปิดบัง...
เพราะหากหญิงสาวเลือกอีกทาง...หนึ่งชีวิต อาจถูกทำลาย....
'ซ่อน' จึงเป็นหนทางเดียวที่เธอจะปิดบังไว้จากสายตาคนรอบตัว
ยอมถูกตราหน้าว่าเป็น 'หญิงชั่ว' แต่ไม่คิดทำร้ายสายเลือดในอุทร
เหมือนชะตาลิขิต พระพรหมขีดเส้นทางไว้
คนที่ไม่ควรย้อนกลับมาเจอกัน กลับได้เจอก...

ตึกตักตึกตัก

เสียงรองเท้าส้นสูงดังกระทบพื้นสนั่นทันทีที่สาวมั่นอย่าง ควีน ลดา มาเยือนยังอู่ซ่อมรถของเพื่อนชายคนสนิทอย่าง คิงส์หรือราชา

หญิงสาวเดินเข้ามาทิ้งสะโพกกับรถด้วยความมาดมั่น ทอดสายตามองราชาอย่างเอือมระอา เมื่อเห็นว่าเพื่อนชายอยู่ในสภาพเปลือยท่อนบน

อวดใคร คิดว่าน่ามองขนาดนั้นเลยเหรอ

สมองคิดอย่างนั้นแต่สายตาของสาวมั่นกลับจ้องหน้าท้องของเพื่อนไม่วางตา

“โอ้ย” ก่อนเสียงร้องลั่น...

เขาไม่คิดว่าจะได้กลับมาพบเธออีกครั้ง ผู้หญิงที่ครั้งหนึ่งเคยทำให้เขาเจ็บจำเจียนตาย วันนี้เธอกลับอยู่แทบเท้าเขา สยบยอมอย่างคนสิ้นไร้หนทาง เขาช่วยฉุดเธอขึ้นสู่หอคอยแห่งความหวัง ก่อนจะบดขยี้ทุกอย่างไม่ให้เหลือซากแม้แต่ลมหายใจ

“เขาไม่ได้ตรงสเปกในทีแรก แต่คุยกันมาสองวันดูเป็นคนสะอาดดี ฉันเลยจะชวนเขาไนต์...”

เมื่อภาพฝันพังลงทุกอย่างในชีวิตของเธอก็เริ่มบิดเบี้ยวไปคนละทิศคนละทาง เธอเริ่มสร้างครอบครัวด้วยความผิดพลาด ไม่รู้เลยว่าจะประคองไปได้ไกลสักแค่ไหน
แขกผู้ใหญ่คนหนึ่งในงานแต่งอวยพรเธอและเจ้าบ่าวว่า “แต่งกันแล้วก็เหมือนคนเดียวกัน ช่วยกันสร้างครอบครัว หนักนิดเบาหน่อยให้อภัย เรื่องที่ผ่านมาแล้วก็อย่าได้เอามาฝังใจ คนเราต้องเริ่มใหม่กับปัจจุบัน”
แน่นอนว่าคนพูดคือผู้ชายที่ยังไม่แต่งงาน คนแบบนี้ไม่เข้าใจหรอก...

เขาหลอกให้เธอ...รักเขาอีกครั้ง ฝังความชิงชังไว้ลึกสุดลึก
จองจำเธอไว้ด้วยโซ่...แห่งพิศวาส
แท้จริง...เขาต่างหาก...ที่ตกเป็นทาสเสน่หา...นิจนิรันดร์

ภายใต้ภาพฝันของชายหนุ่มผู้หล่อเหลา ร่ำรวยและแสนอบอุ่น เขาเคยทุ่มชีวิตให้ผู้หญิงคนหนึ่ง และเมื่อเธอจากไปโดยไม่ทิ้งอะไรไว้ให้ นอกจากบาดแผลที่รอวันเยียวยาด้วยความแค้นและเกลียดชัง และเมื่อเขาพบเธออีกครั้ง เขาทำให้เธอรักเขา และค่อย ๆ เฉือนหัวใจของเธออย่างเลือ...

คุณคิดว่าคนเราจะสามารถรอคำตอบจากใครคนหนึ่งได้นานสักแค่ไหนกันนะ...

1 ชั่วโมง 3วัน 5สัปดาห์ 7เดือน หรือ...10ปี

“ฉันชอบคุณ^^ ก็เลยอยากจีบคุณค่ะ”

“คิดจะเล่นตลกอะไรอีก!”

“โมโหอะไรของคุณเนี้ย”

“โมโหที่คุณคิดอยากจะไปก็ไป อยากจะมาก็มา! ผมไม่ใช่ไอหน้าโง่ในวันนั้นที่ให้คุณปั่นหัวเล่นอีกแล้วนะ!”

ภายในงานแต่งงานเล็ก ๆ มีเพียงคนในครอบครัวของเจ้าบ่าวและเจ้าสาวเท่านั้น โดยไร้ซึ่งญาติมิตร เพื่อนฝูงหรือคนรู้จัก

"ไปรับน้องสิแทน"

แทนคุณเลื่อนสายตามองไปทางบันได พบกับเจ้าสาวของตัวเองที่กำลังก้าวขาเดินลงมา วันนี้เธอดูสวยสะดุดตาเป็นพิเศษ แต่สุดท้ายสายตาเขากลับหลุดโฟกัส มองไปที่พี่สาวของเธอแทนอย่างไม่สามารถห้ามได้

"น้องสวยจนอึ้งไปเลยใช่ไหมล่ะ"

เสียงเอ่ยแซวของผู้เป็นแม่ทำให้แทนคุณหลุดออกจากภวังค์คว...

ตราบสิ้นปฐพีนี้ ฉันก็จะรักคุณ
เขาอกหักจากผู้หญิงที่รักที่สุด
และถูกหักหลังจากน้องชายเพียงคนเดียวในชีวิต
ในคืนที่เหล้าแทนสติ…
ผู้ชายที่หัวใจพังยับ กลับเผลอทำลายความบริสุทธิ์ของเด็กสาวคนหนึ่ง
เด็กรับใช้ในบ้าน ผู้ไม่ควรเข้าไปอยู่ในชีวิตของเขาเลยตั้งแต่แรก
เธอไม่ได้ตั้งใจจะรัก
เขาไม่เคยคิดจะรับผิดชอบ
แต่ความผิดพลาดเพียงคืนเดียว
กลับผูกหัวใจสองดวงไว้แน่น…จนไม่มีวันแยกจาก
เมื่ออดีต ความแค้น และความรักต้...

Destiny พรหมลิขิตติดรัก
[ บรู๊ก x มีอา]

••××××ו•

เมื่อมาเฟียตกหลุมรักอินฟลูฯสาวสวย
"แต่งงานกัน"
"แต่งค่ะ"
"ห๊ะ!..ตะ แต่งงาน แต่เราเพิ่งเจอกันยังไม่ทันถึงหนึ่งชั่วโมงเลยนะคะ"

เมื่อร่างกายทั้งคู่ได้หยุดพักจนหายเหนื่อย ชายหนุ่มก็ลงมือทำโทษต่อ เหมือนที่เขาบอกไว้ ว่าคืนนี้เขาจะลงโทษภรรยาคนนี้ทั้งคืน


สิ่งที่เธอกอดไว้คือทะเบียนสมรส ส่วนสิ่งที่ผู้หญิงที่ดีพร้อมทุกอย่างกอดไว้คือหัวใจเขา

“เธอ... ยั่วฉันเองนะ”
“ฉันไม่ได้ยั่ว คุณข่มเหงฉัน”
อิงดาวหันขวับมาโต้คืน น้ำตาอาบแก้มด้วยความช้ำใจ
“จะให้ฉันรับผิดชอบเธอรึไง”
“แล้วคุณกล้ารับผิดชอบฉันไหมล่ะ”
อิงดาวกำผ้าห่มไว้แน่น มองหน้าคนที่ช่วงชิงพรหมจรรย์ของเธอไป อีกฝ่ายตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า
“อยากได้เท่าไหร่”
“คุณหมายความว่ายังไง”
อิงดาวถามเสียงเครือ เจ็บแปลบกับความใจร้ายของจิณณ์ เขาทำลายเธอแล้วตั้งราคาให้พรหมจรรย์ของเธอ
“ค่าตัวของเธอ...

ทันทีที่ฝ่ามือสัมผัสกัน พราวระวีก็สะดุ้งสุดตัว ตากลมโตมองหน้าคนรัก สะบัดมือออก แต่ถูกมือหยาบกร้านยึดเอาไว้ แล้วบีบลงบนมือเธออย่างแรง
"ปล่อยนะ คุณกล้า" พูดพร้อมกับบิดมือออก สัมผัสแค่ปลายนิ้วก็ทำให้พราวระวีรู้ว่า คนที่อยู่ตรงหน้าคือกล้าตะวัน มือหนากระชากหญิงสาวมาชิดอกแกร่ง ใช้แขนอีกข้างกอดเอวเธอไว้ แล้วกระซิบลงที่ใบหูบอบบาง
"นั่งนิ่งๆแค่ 5 นาที"
"ไม่ ปล่อยฉันนะ"
"อยากอายคนก็เชิญ" พูดจบก็ปล่อยแขนออกจ...

“บัดซบ... ความหยาบคายของนางโลมผู้นี้ มันทำให้ข้าอยากหลั่งความสุขออกมาจนหมดตัว”


“สตรีบอบบางเช่นเจ้า ไม่ควรท้าทายบุรุษ... โดยเฉพาะคนอัปลักษณ์ ทั้งกินมูมมาม และเอาแต่ใจเช่นข้า”
“เฮอะ ข้านิยมเอาชนะผู้อื่น โดยเฉพาะบุรุษที่ชอบยกหางตนเอง!”
เมื่อนางต่อว่าเขาเป็นสุนัข ดวงตาคมส่งประกายวาบหนึ่งขึ้น แล้วท่อนแขนกำยำก็ขยับรัวๆ รั่วตงอวิ๋นตัวสั่น นางซ่านสยิว และไม่อาจเก็...