Rolling Blackout

Joseph

Hirap na hirap akong idilat ang mga mata ko. Swerte na lang at humihinga pa ’ko—alam ko ’yon. Ang bigat kalabanin ng sakit, ng mga gamot, ng pagod, pero pinilit ko pa ring tumingin sa kanya. Siya ’yung tipong pag andiyan, parang umiilaw ang kwarto, gumagaan ang araw, at kahit papaano, lumu...

Mag-log in at ipagpatuloy ang pagbabasa