KABANATA 161

ALEXANDER

Sumara ang pinto sa likuran ko—klik—at napasandal ako sa pader, nakatagilid ang ulo, nakapikit, hingal na hingal sa ilong na parang katakbo ko lang ng lintik na isang milya imbes na sampung hakbang lang.

Punyeta.

Ang gusto ko lang—ngayon, sa mismong segundong ’to—ay tumalikod.

Si...

Mag-log in at ipagpatuloy ang pagbabasa