KABANATA 301

ALEXANDER

Sa wakas, hinubad ni Dr. Rogers ang mga guwantes niya. Ang mahinang pitik ng latex ang bumasag sa katahimikan ng silid, humalo sa tuloy-tuloy at pantay na beep ng mga monitor bago siya nagsalita.

“Ginawa ko na ang kaya ko.” Diretsahan niyang sabi—walang arte, walang drama.

“Gaya ng ...

Mag-log in at ipagpatuloy ang pagbabasa