Bölüm 132 Ay Yolu

Ertesi sabah farklı hissettirdi.

Arınma günündeki gibi ağır değildi.

Mara’nın bitmek bilmeyen dersleri gibi bunaltıcı da değildi.

Bu sabahın içinde daha hafif bir şey vızıldıyordu.

Enerji.

Heyecan.

Beklenti.

Ev’den dışarı çıktığımda güneş havayı ısıtmaya başlamıştı bile; yere yapışıp kalan sabah si...

Giriş yapın ve okumaya devam edin