Bölüm 2 Küçük Ayçiçeğim

Mason Bakış Açısı

Uyandığım andan beri Kane huzursuz.

“Eşin çok yakın,” diyor.

Bugün 18. yaş günüm ve bu da eşimi bulabileceğim anlamına geliyor.

Sanırım Summer haklıydı.

Eş olacağımızı bildiğini söylemişti ve galiba gerçekten biliyormuş.

Duşa girip antrenman için giyiniyorum.

Aşağı inerken hiçbir koku dikkatimi çekmiyor. Yemekhaneye doğru yürürken Summer’ı görüyorum.

Onun eşim olmadığını biliyorum ama Kane kafamın içinde hâlâ kıpır kıpır.

“Eş geliyor,” diyor, volta atar gibi.

“Doğum günün kutlu olsun, Mason,” diyor Summer, yanıma gelip beni öperek.

“Sağ ol, bebeğim,” diyorum ve çocukların yanına geçiyorum.

“Doğum günün kutlu olsun, Alfa,” diyor Hunter.

“Sağ ol, Beta,” diyorum, gülerek.

“Doğum günün kutlu olsun, Mase,” diyor Lucas ve Micah.

“Sağ olun, çocuklar,” diyorum, kapılara dönük şekilde otururken.

“Yani Summer eşin değil, öyle mi?” diyor Hunter, gülerek.

“Hayır, değil. Ama Kane yakın diyor duruyor. Uyandığımdan beri kafayı yedi,” diyorum.

Sonra koku çarpıyor.

Yeni pişmiş elmalı turta.

Kane zihnimin önüne abanıyor.

“Eş!”

Gözlerim mutfak kapısında duran Lyric Cassidy’yi buluyor.

Bir an sadece bakakalıyorum.

Benim küçük ayçiçeğim.

Aynı yeşil gözler. Aynı inatçı ifade.

Sürünün içinde peşinden koşturup durduğum o küçük kız, nasıl olduysa neredeyse büyümüş.

Baktığımı fark edince donup kalıyor.

O tanıdık yeşil gözler bana kilitleniyor, sonra aceleyle mutfağa kaçıyor.

“Yanına git,” diye homurdanıyor Kane.

“Gidemem. Daha 18 değil. Cuma günü ancak 17 oluyor,” diyorum ona.

“Hey Mason, iyi misin?” diye soruyor Hunter, dikkatimi mutfaktan çekip alarak.

“İyiyim,” diyorum kısık sesle. “Küçük kardeşin Lyric benim eşim.”

Kahretsin. Lyric benim eşim.

“Ciddi misin?” diye soruyor Jace, Hunter’ın küçük kardeşi.

“Evet, kokusunu aldım,” diyorum.

“Summer konusunda ne yapacaksın?” diye soruyor Hunter, Lyric ile Winter’ın tekrar dışarı çıktığı mutfağa bakarak.

Lyric dışarı çıkmadan önce bir kez daha bana bakıyor.

Hayatımın içine tüküreyim.

“Summer bundan hoşlanmayacak,” diyor Lucas, hepimiz antrenman alanına doğru yürürken.

“Summer’a tek kelime etmiyorum,” diye hırlıyorum.

“Mason, bunu saklayamazsın. Lyric’ten uzak duramayacaksın, bir de Summer’ın nasıl olduğunu biliyorsun,” diyor Hunter.

“Şimdilik kapatın konuyu. Ben hallederim,” diyorum, antrenman alanına girerken.

Oraya varınca Delta Sam bir duyuru yapıyor: Lyric ve Gamma Jake, dövüşte işe yarayacak bir saldırı hamlesi gösterecekmiş.

“Eşimize zarar vermesin,” diye hırlıyor Kane.

“Baba, neden gösteriyi Lyric yapıyor da bizden biri yapmıyor?” diye babama bağ kuruyorum.

“Endişeli misin, oğlum? Olma. Lyric kendini korur. Sadece izle,” diye geri bağlıyor, eğlenir gibi.

“Siz Lyric’le konuşuyor musunuz?” diye soruyorum kardeşlerine.

Hunter homurdanıp gülüyor.

“Pek değil. Lyric, Winter’la değilse genelde kendi halinde takılır.”

“Evet,” diye ekliyor Jace. “Winter ikisi adına da yeterince konuşuyor zaten.”

Delta Sam “Başla!” diye bağırınca izlemeye koyuluyoruz.

Çok hızlı.

Kontrollü.

Böyle bir şey hiç görmedim.

“Onunla oynuyor,” diye gülüyor Kane, gözlerimden izlemek için öne doğru yüklenerek.

“Vay be,” diyor yanımdaki çocuklar.

“Tamam, Lyric. Bunu beklemiyordum. Bu kadar küçük birinin kendisinin iki katı birini indirebileceğini bilmiyordum,” diyor Lucas, hayranlıkla.

“Onu fazla izliyorlar,” diye hırlıyor Kane.

Delta Sam süreyi bitirdiğinde gözlerimi ondan alamıyorum.

Yüzündeki sırıtış beni hazırlıksız yakalıyor. En son ne zaman böyle gülümsediğini hatırlamıyorum.

Sonra bakışımı Summer’a çeviriyorum.

Artık gösteriyi izlemiyor.

Beni izliyor.

Gözleri benimkileri takip edip doğruca Lyric’e gidiyor.

Lyric, Jake’i yere serdikten sonra gülümseyince Summer’ın yüzü sertleşiyor.

Kahretsin.

Fark etti.

“Eyvah. Summer bir şeylerin peşine düştü, Alfa,” diyor Micah, onun tarafına bakarak.

“Ben hallederim,” diyorum.

Summer Lyric’e bir daha bakınca Kane hırlıyor.

“Onu eşimizden uzak tut.”

Tutacağım.