109: Zamanı geldi.

Ertesi sabah yepyeni bir adam gibi uyandım. Geçmişte olduğu gibi Aife’ye sahip olabilmek, hayatımdaki en harika hislerden biriydi ama aramızdaki yakınlık değişmişti.

Bu günlerde her dokunuş daha nazik, daha temkinliydi. Ellerim ona her uzandığında, ne kadar kıymetli olduğunu kendime hatırlatıyordum...

Giriş yapın ve okumaya devam edin