21. Bana iyi bir şey söyle.

Ev hiç bu kadar ağır gelmemişti.

Ofiste masamın arkasında oturmuş, son bir saattir okuyor numarası yaptığım aynı rapora bakıyordum. Ama kelimeler gözümde birbirine giriyordu.

Pencerenin dışında Aife’yi yine bahçede görebiliyordum; çiçeklerinin arasında diz çökmüş, sert ve sinirli hareketlerle uğra...

Giriş yapın ve okumaya devam edin