51: Sen kal.

Kaleye dönüş yolculuğu bitmek bilmedi; oysa Dedem Khan, sanki Azrail peşimize düşmüş gibi arabayı basıyordu. Beni bırakıp sonra kaleye döndüğünü duymuştum, buna rağmen direksiyon başında hâlâ nasıl bu kadar enerjisi var, aklım almıyordu.

Yolcu koltuğunda, küçük kutuyu iki elimle sımsıkı tutuyordum....

Giriş yapın ve okumaya devam edin