EPİLOG 1 - BARIŞIN AĞIRLIĞI.

CASSIAN

BİR YIL SONRA

Güneş, Aurelia’nın üstünde batıyordu.

Sarayın balkonunda duruyordum. Ellerim serin taş korkuluğa dayanmış, gözlerim ufka kilitlenmişti. Gökyüzü altınla kızılın tonlarına boyanmıştı; bulutlar, can çekişen bir günün renkleriyle çizgi çizgiydi. Aşağıda şehir, karmaşık güzelliği...

Giriş yapın ve okumaya devam edin