12. BENİ HATIRLA

O ZAMANLAR

On üç yaşındaydı ve büyük bir hayranlık duyuyordu—bir binaya. Pürüzsüz cam cephesi, şehir ışıklarını bir ayna gibi yansıtıyor, sokaklara uzun, koyu gölgeler düşürüyordu. İçinde bir şeyleri uyandırıyordu—güç ve hırs duygusunu. Şimdilik tek yapabildiği, gölgesine dokunmaktı.

Bir gün, bi...

Giriş yapın ve okumaya devam edin